Zdalne widzenie (inne nazwy to Postrzeganie Zdalne, Postrzeganie Pozazmysłowe), z ang. Remote Viewing to nazwa zdolności, w której osoba zwana Postrzegającym (Viewer) jest w stanie zaobserwować przedmioty, zdarzenia i osoby bez użycia normalnych pięciu zmysłów (czyli bez użycia wzroku, słuchu, węchu, smaku i dotyku).

W większości wypadków Postrzegacz przy próbie zobaczenia czegoś korzysta z określonych protokołów, czyli określonych metod i technik, które mają na celu ułatwienie sprecyzowania tego, co się widzi. Jest to tak zwane Techniczne Postrzeganie Zdalne. Oprócz tego istnieje jeszcze druga forma przypadkowych widzeń, swoistych wizji na jawie, które nie są kontrolowane i zazwyczaj wynikają z wrodzonych zdolności.

Historia Technicznego Postrzegania Zdalnego zaczyna się w okresie Zimnej Wojny. Wtedy to Związek Radziecki rozpoczął badania nad zjawiskiem. W ślad za nim poszły Stany Zjednoczone, dla których dowodem skuteczności zjawiska były pieniądze wykładane przez Rosjan na potrzeby badań. Amerykański program badań nad Postrzeganiem Zdalnym był prowadzony przez kilka instytucji, między innymi przez Department of Defense, Central Intelligence Ageny i Defence Intelligence Agency. Ogólna nazwa projektu badawczego to Brama Gwiezdna (Stargate). Ostatecznie projekt został zakończony na przełomie lat 80 i 90 ubiegłego wieku, nieoficjalnie wciąż prowadzony jest program pod nazwą Phoenix Program.

Postrzeganie zdalne znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach, na rynku można natrafić na firmy specjalizujące się w tym zjawisku, których pracownicy zajmują się zarówno odnajdywaniem zaginionych osób, jak i szpiegostwem przemysłowym. Do takich firm należy chociażby Psi-Tech.

{youtube}Hus99_rsiEE{/youtube}

{youtube}4SpFeo8wDYQ{/youtube}

{youtube}RJSt6y7Eq_I{/youtube}

{youtube}sXd7tea5ywg{/youtube}

{youtube}CEqTS75tT34{/youtube}

{youtube}A7EqX-MNZmQ{/youtube}

{youtube}FoqHesmICLE{/youtube}