Zaloguj się
Nazwa użytkownika:   Hasło:   Loguj mnie automatycznie  
Dzisiaj jest 15 sie 2020, 15:34

Strefa czasowa UTC [letni]





Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 6 ] 
Autor Wiadomość
Post: 07 gru 2015, 20:56 
Offline
Intimate Secretary * 6th Degree
Intimate Secretary * 6th Degree

Rejestracja: 29 wrz 2015, 11:06
Posty: 82
Płeć: mężczyzna
Wg teorii aminowej depresja jest wynikiem deficytu serotoniny i noradrenaliny.Jak wytłumaczyc ten stan rzeczy wobec faktu ze stosując leki zwiększające poziom noradrenaliny w mózgu moja depresja się pogłębiła.Dręczyły mnie koszmary senne,derealizacja,potężne lęki i wyobcowanie,bezsenność i inne.Ma ktos ze znawców tematu jakies wytłumaczenie tego fenomenu?



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 

UDOSTĘPNIJ:

Share on Facebook FacebookShare on Twitter TwitterShare on Tuenti TuentiShare on Sonico SonicoShare on FriendFeed FriendFeedShare on Orkut OrkutShare on Digg DiggShare on MySpace MySpaceShare on Delicious DeliciousShare on Technorati TechnoratiShare on Tumblr TumblrShare on Google+ Google+

: 07 gru 2015, 20:56 
Offline
VIP Member
Awatar

Rejestracja: 17 kwie 2009, 22:37
Posty: 10000
Lokalizacja: PL



Na górę
   
 
 
Post: 07 gru 2015, 22:45 
Offline
Moderator
Moderator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 28 mar 2011, 0:45
Posty: 1103
Płeć: mężczyzna
zibimark pisze:
Wg teorii aminowej depresja jest wynikiem deficytu serotoniny i noradrenaliny.

Zbyt niski poziom neuroprzekaźników nie jest przyczyną depresji, a raczej skutkiem jakiejś nieprawidłowości. Grzebanie w neuroprzekaźnikach jest wielkim błędem. Trzeba cierpliwie poszukać przyczyny problemu, a nie zajmować się skutkami czyli leczyć objawowo.
Przyczyn może być 1000 albo więcej ale na szczęście są te częściej spotykane i dzięki temu poszukiwania się zawężają.
-Brak magnezu - bardzo częste, uzupełnianie za pomocą cytrynianu magnezu trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy
-Brak wapnia - jw (dodam tylko że cytrynian wapnia jest najkorzystniejszy ze względu na to, że nie alkalizuje)
-Nietolerancje pokarmowe
-Pasożyty
-Drożdżyca po leczeniu antybiotykami
-Niedobór miedzi
-Brak kwasu foliowego i B12
-Potas również w postaci cytrynianu
-Niski poziom D3
-Wysokie pH soków żołądkowych
-Metale ciężkie
Z poniższych cytatów dowiedzieć się można jak ogromne znaczenie ma np magnez czy wapń.
Cytuj:
MAGNEZ

Rola w organizmie.

Magnez jest kolejnym pierwiastkiem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jego zakres działania jest wszechstronny. Odgrywa ogromną rolę w utrzymywaniu prawidłowego ciśnienia osmotycznego krwi i innych tkanek, obniża stopień uwodnienia koloidów komórkowych, odpowiada za utrzymanie prawidłowej struktury rybosomów, jest także czynnikiem wzrostu i wspomaga pracę ponad 80 enzymów. Magnez dodatkowo uczestniczy w przekazywaniu sygnałów w układzie nerwowym, poprawia funkcjonowanie tkanki nerwowej, a także odpowiada za równowagę psychiczną organizmu. Udowodniono również udział magnezu we wzmacnianiu systemu immunologicznego, działaniu przeciwnowotworowym i opóźnianiu procesów starzenia się organizmu. Magnez wpływa także na wydzielanie żółci oraz poprawia funkcjonowanie tkanki mięśniowej i kostnej.

Niedobór magnezu.

Prawidłowe stężenie magnezu to 0.65-1.25 mmol/l. Optymalna dieta, by zaspokajała dzienne zapotrzebowanie organizmu na magnez, powinna być dość urozmaicona i szczególnie bogata w produkty zawierające magnez, gdyż przyswajalność magnezu w pożywieniu to tylko 15-40%. Obok niewłaściwej i ubogiej w magnez diety lub diety bogatej w tłuszcze, innymi przyczynami niedoborów magnezu może być nadużywanie alkoholu, picie dużych ilości kawy, stres, a także niewydolność nerek oraz stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Stężenie magnezu poniżej wartości prawidłowej określane jest w terminologii medycznej hipomagnezemią. Niedobór tkankowy magnezu dotyczy różnych narządów i układów, daje więc szereg objawów. Objawami hipomagnezemii mogą być zaburzenia z układu sercowo-naczyniowego w postaci zaburzeń rytmu serca, kołatania serca, arytmii i bólów wieńcowych oraz nadciśnienie. Do obrazu klinicznego hipomagnezemii zaliczamy również zaburzenia z układu nerwowego: spadek nastoju, rozdrażnienie, depresja, jak i z układu mięśniowego: drżenia mięśniowe, osłabienie siły mięśniowej, skurcze, drgania powiek a nawet objawy tężyczki. Rzadko, aczkolwiek możliwe z powodu niedoborów magnezowych, są również objawy charakterystyczne dla astmy oskrzelowej czy cukrzycy.

Zastosowanie preparatów magnezu.

Fizjologiczne i farmakologiczne działanie magnezu stało się podstawą do zastosowania go w leczeniu wielu chorób, zarówno tych związanych z niedoborem magnezowym w tkankach, jak i zupełnie z tym niedoborem nie związanych.

Magnezowe preparaty doustne.

Związki magnezu stosowane doustnie występują w różnych postaciach, najczęściej w postaci tlenku magnezu, wodorotlenku magnezu oraz w postaci łatwo przyswajalnych soli magnezowych.

Doustna suplementacja magnezem stosowana jest zwykle w celu uzupełnienia łagodnych niedoborów tego pierwiastka w organizmie, a szczególnie wskazana jest u ludzi nadużywających alkoholu i miłośników kawy, a także pracujących intensywnie umysłowo, narażonych na stres lub znaczny wysiłek fizyczny, przemęczonych, nadpobudliwych, cierpiących na zaburzenia snu, skarżących się na bóle głowy czy drętwienia i mrowienia kończyn. Zalecana jest również pacjentom przyjmującym niektóre leki moczopędne oraz środki przeczyszczające, a także tym, którzy są żywieni parenteralnie lub niezdrowo się odżywiają. Wskazaniem do doustnej magnezowej suplementacji jest także profilaktyka, czyli wszystkie stany patologiczne, w których możliwe jest pojawienie się niedoboru magnezu. Preparaty magnezowe są również polecane w sytuacjach fizjologicznych, w których następuje naturalne zwiększenie zapotrzebowania organizmu na magnez jak: ciąża, laktacja, okres szybkiego wzrostu czy okres rekonwalescencji.

W przypadku powyższych wskazań zalecane jest przyjmowanie doustnych preparatów magnezowych, w których magnez występuje w postaci soli łatwo przyswajalnej przez organizm np. mleczanu magnezu. Należy pamiętać jednak o tym, że korzystne efekty działania magnezu podawanego drogą doustną ujawniają się zazwyczaj po dłuższym jego stosowaniu (tygodnie, a nawet miesiące) i są zależne od rodzaju choroby, stopnia wchłaniania z przewodu pokarmowego i stopnia zaawansowania niedoboru tego pierwiastka w organizmie.

W aptekach dostępne są zarówno proste i złożone preparaty magnezowe, zawierające składniki dodatkowe - inne substancje mineralne lub witaminy, które mają na celu nasilić, wspomóc lub uzupełnić działanie magnezu. Najważniejszym składnikiem zwiększającym wchłanianie magnezu w organizmie jest pirydoksyna czyli witamina B6, która zwiększa efektywność wchłaniania magnezu z przewodu pokarmowego do osocza o około 40%. Dodatkowo, aktywna w organizmie postać pirydoksyny - ester fosforanowy, bierze udział w procesie produkcji neuroprzekaźników ośrodkowego układu nerwowego, wpływa na wzrost stężenia glukozy w mięśniach oraz bierze udział w syntezie hemoglobiny, uzupełniając w ten sposób działanie magnezu. Równie dobrym towarzystwem dla magnezu pod względem skuteczności jego działania, jest wspomniany wcześniej potas, który wraz z magnezem odpowiada za regularną i rytmiczną pracę mięśnia sercowego. Magnez wchodzi także w skład wielu doustnych preparatów przeciwzakrzepowych i przeciwbólowych.

Magnez można również przyjmować doustnie w innym celu. W aptekach dostępna jest tzw. sól gorzka czyli siarczan magnezu. Związek ten ma słono-gorzki smak, trudno się wchłania do krwi i choć nie jest to dobre źródło magnezu, to ze względu na swoje właściwości, jest często stosowany w lecznictwie. Siarczan magnezu jest to sól osmotycznie czynna tzn. powoduje odciąganie wody z naczyń jelitowych do światła jelit, konsekwencją czego jest upłynnianie treści jelit, wzrost ciśnienia i parcia, odruchowe wzmożenie ruchów robaczkowych oraz obfite wypróżnianie. Sól gorzka jest dobrze tolerowana przez pacjentów, nie podrażnia błon śluzowych jelit, a działanie przeczyszczające występuje po około 30-120 minutach. Jednakże, aby takie działanie mogło wystąpić, potrzebna jest określona objętość płynu w jelitach, dlatego podczas zażywania siarczanu magnezu konieczne jest picie dużych ilości płynów, najlepiej wody.

Warto również wspomnieć o tym, że kiedyś sól gorzka, obok swego działania przeczyszczającego, miała również inne wskazania do stosowania. Siarczan magnezu u kobiet karmiących zmniejszał ból i obrzęk piersi, a w większych dawkach był także stosowany do zatrzymania mlekotoku lub przerwania laktacji u kobiet, który chciały przerwać karmienie piersią. Dodatkowo, siarczan magnezu powoduje także rozkurcz przewodów żółciowych i ułatwia wydalanie żółci, ale jednocześnie zmniejsza produkcję żółci, więc nie działa żółciotwórczo lecz żółciopędnie.



Cytuj:
WAPŃ

Rola w organizmie.

Wapń odgrywa kluczową rolę w rozwoju układu kostnego, zapobiega zanikowi tkanki kostnej i warunkuje zdrowe zęby. Jego rola związana jest z tym, że wchodzi w skład macierzy kostnej, którą wzmacnia i tam jest magazynowany, a od prawidłowego wysycenia macierzy solami wapnia zależy odporność mechaniczna kości.

Wapń jest również przekaźnikiem wtórnym, warunkuje produkcję i aktywizację szeregu enzymów oraz współdziała w wydzielaniu hormonów i neurotransmiterów, a przez to odpowiada między innymi za przewodzenie impulsów bioelektrycznych, za prawidłowy poziom cukru we krwi, wpływa na gospodarkę tłuszczową i energetyczną organizmu oraz reguluje trawienie i wytwarzanie śliny. Może także współdziałać w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi, obniżając jednocześnie ryzyko rozwoju miażdżycy. Wapń bierze również udział w skurczu mięśni szkieletowych, mięśni gładkich i mięśnia sercowego. Dodatkowo, dzienne odpowiednie spożycie wapnia potrzebne jest dla zachowania prawidłowej krzepliwości krwi, a jego udział w reakcjach zapalnych i regeneracyjnych warunkuje prawidłowe procesy gojenia się ran.

Ponadto wapń obniża stopień uwodnienia koloidów komórkowych, odpowiada za prawidłową gospodarkę kwasowo-zasadową, optymalne ciśnienie tętnicze, a także bierze udział w przenoszeniu składników odżywczych i innych substancji przez błony komórkowe oraz wykazuje działanie przeciwalergiczne. Dodatkowo udowodniono, że wapń wraz z witaminą D chroni przed rakiem okrężnicy.

Niedobór wapnia.

Na prawidłowy poziom wapnia w surowicy krwi składa się wiele czynników. Spośród nich, na szczególną uwagę zasługuje ilość wapnia w pożywieniu, stopień wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego oraz stopnień wydalania wapnia z moczem oraz czynniki środowiskowe.

Z reguły wapń dostarczany jest organizmowi wraz z pożywieniem w takiej ilości, która pokrywa jego dzienne zapotrzebowanie, jednakże należy pamiętać o tym, że zapotrzebowanie na wapń zmienia się wraz z wiekiem i zależy od okresu życia, w którym się znajdujemy. Zwiększona podaż na wapń rośnie w okresie szybkiego wzrostu, podczas ciąży, laktacji, a także u kobiet po menopauzie, co jest uwarunkowane hormonalnie. Co więcej, również przyswajalność wapnia przez organizm nie jest jednakowa i niestety maleje z wiekiem. Dodatkowo wchłanianie wapnia pogarsza także picie dużych ilości kawy, herbaty oraz alkoholu, a także niedobór magnezu czy witaminy D w organizmie. Negatywnie wpływa również zbyt mała ilość kwasu solnego w żołądku, nadmiar tłuszczu i cukru w diecie oraz kontakt z ołowiem. Natomiast korzystny wpływ na przyswajanie wapnia mają witaminy A i C.

Zmniejszenie stężenia wapnia we krwi określane jest jako hipokalcemia. Obraz kliniczny hpokalcemii jest zbiorem objawów z prawie wszystkich układów. Przede wszystkim hipokalcemia niesie za sobą ryzyko tzw. zrzeszotnienia kości czyli łamliwości kości i rozwoju osteoporozy. Osteoporoza jest typową chorobą wynikającą z długotrwałego niedoboru wapnia, gdyż taki długoterminowy niedobór wapnia w organizmie prowadzi do jego nadmiernej utraty z tkanki kostnej, w konsekwencji czego kości, na początku kręgosłupa i żuchwy, stają się porowate. Do tego dołączają się ból i zapalenie kości i stawów, oraz próchnica i choroba ozębna czyli choroba dziąseł.

Skutkiem bardzo dużego spadku stężenia wapnia we krwi jest także wzmożona czułość nerwów i związana z tym nadmierna pobudliwość mięśni do skurczu (tężyczka jawna lub utajona) oraz bóle mięśni, mrowienie i drętwienie kończyn. Skutkiem hipokalcemii są również zaburzenia rytmu serca, zaburzenia krzepnięcia krwi i związane z tym częste krwotoki z nosa, a także zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego w postaci: nerwowości, paranoi, bojaźliwości i przesadnej ostrożności, stanów lękowych, stanów depresyjnych, jąkania i bezsenności.

Zastosowanie preparatów wapnia.

Doustne preparaty wapnia.

Główne zastosowanie preparatów wapnia to uzupełnienie niedoborów wapnia, nie tylko po to by poprawić ogólny stan układu kostnego, ale i w celach profilaktycznych, gdyż wyrównanie niedoborów wapnia zapobiega w przyszłości odwapnieniu kości. Wapń powinien być również podawany w każdym przypadku osteoporozy, demineralizacji kości, złamań kości oraz krzywicy. Zalecane są w takich wskazaniach doustne preparaty wapnia zawierające węglan lub cytrynian wapnia, gdyż te związki wchłaniają się w odpowiednio dużej ilości z przewodu pokarmowego i zawierają dużą ilość wapnia elementarnego w przeliczeniu na cząsteczkę. Korzystnym połączeniem jest również przyjmowanie preparatów złożonych, w których wapń występuje w połączeniu z witaminą D3.

Inna postać wapnia, węglan wapnia, ze względu na swoje dodatkowe działanie alkalizujące, stosowany jest doustnie w leczeniu nadkwaśności, jako środek zobojętniający kwasy żołądkowe.

Wapń zmniejsza także przepuszczalność naczyń włosowatych i błon komórkowych, działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo, w konsekwencji czego ogranicza odczyny alergiczne i jest stosowany jest jako lek wspomagający w leczeniu wszelkich objawów uczulenia, które mają charakter wysypki, kataru czy łzawienia lub profilaktycznie w sezonie alergicznym. Obecnie na rynku jest dostępnych wiele preparatów wapna w postaci mleczanu wapna, przeznaczonych dla alergików. Dla efektywniejszego działania wapno łączy się również z innymi składnikami przeciwuczuleniowymi np. kwercetyną czy jonami cynku.

W lecznictwie stosowany jest także dobesylan wapnia, substancja, która zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń włosowatych, zmniejsza lepkość krwi, usprawnia mikrokrążenie, a przez to zmniejsza obrzęki, poprawia obwodowe krążenie żylne oraz zapobiega zastojowi krwi i ma przez to zastosowanie w retinopatiach cukrzycowych, żylakach kończyn dolnych oraz hemoroidach, a także w obrzękach kończyn dolnych i uszkodzeniach naczyń krwionośnych na tle zapalnym.
Preparaty wapnia pomocne są także w nadciśnieniu, skurczach i drganiach mięśni, zwłaszcza kończyn dolnych, a także przeziębieniu (w połączeniu z witaminą C) oraz w drażliwości i napięciu nerwowym.


_________________
Dobrze się bawię.



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Post: 07 gru 2015, 23:36 
Offline
Elect of Fifteen Super * 10th Degree
Elect of Fifteen Super * 10th Degree

Rejestracja: 11 cze 2010, 15:53
Posty: 495
Płeć: kobieta
Moim zdaniem przyczyna depresji jest wyparta zlosc, ktora mowi: tego ci nie wolno, to nie dla ciebie, tak nie mozna mowic, tak nie mozna robic.... Czyli ma sie takiego stwora w sobie, ktory zakazuje, dokopuje no to komu nie odechcialoby sie zyc...? Wyparlo sie rozne czesci siebie, w imie milosci, zeby mamusia kochala i potem zyje sie z tymi zakazami jako dorosly i nie pamieta tego amputowania jednej czesci po drugiej siebie. W imie milosci. Jak sie przejrzy wzorce milosci, to z najciezszej depresji mozna sie wyleczyc.



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Post: 08 gru 2015, 0:00 
Offline
Intimate Secretary * 6th Degree
Intimate Secretary * 6th Degree

Rejestracja: 29 wrz 2015, 11:06
Posty: 82
Płeć: mężczyzna
Dziękuje za powyzsze rady i zainteresowanie tematem.Moim zdaniem mózg jako fizyczny twór moze funkcjonowac nieprawidłowo na poziomie chemicznym.Czy teoria aminowa depresji jest słuszna czy nie moim zdaniem i tak i nie-serotonina bez wątpienia poprawiała mój stan psychiczny wespół z dopaminą,natomiast noradrenalina pogłębiała moją depresję.Poziom określonych neuroprzekaźników moze wiec miec wpływ na nastrój.W moim przypadku serotonina i dopamina mają kluczową rolę w regulowaniu nastroju,noradrenalina zamiast pomagać mi szkodzi.Korygowanie równowagi chemicznej mózgu za pomocą leków psychotropowych często zdaje egzamin.



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Post: 08 gru 2015, 21:41 
Offline
Fellow Craft * 2nd Degree
Fellow Craft * 2nd Degree

Rejestracja: 21 gru 2012, 19:25
Posty: 12
Płeć: mężczyzna
Na początku roku kupiłem 1kg vit c chlorek Mg zrobilem roztwór boru w/g przepisu z forum i brałem to bardziej i mnie systematycznie do dzis.Ze względu na problemy jelitami i żołądkiem (słabe trawienie zaparcia i bóle ) stosuje ocet jablkowy, jako że efekty tych terapij nie są zadowalające to zrobiłem płyn lugola.Bo w/g info z tego forum ma wpływ na wydzielanie kwasu i pobudza nadnercza .Brałem 2 krople rano po ok.2 tyg.zauważyłem zmiane ,pozbylem sie - wierzcie mi doła psychicznego przypuszczam ze była to jakaś forma depresji.Córka przychodząc ze szkoły ja siedziałem przy obiedzie czesto sie pytała co sie stało?- ja odpowiadam nic a Ona -jestes taki smutny, rzeczywiscie nic mnie nie cieszylo nie widzialem zadnej radosci i to od dłuzszego czasu bo myślałem ze starość i tak ma być.Na pewno nie mam takiej radości w sercu jak za młodu ale zmiana na LEPSZE jest przez mnie baaaardzo odczuwalna.Opisałem te zmiane dlatego ze może komuś to pomoże .



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Post: 09 gru 2015, 16:10 
Offline
Intendant of the Building * 8th Degree
Intendant of the Building * 8th Degree
Awatar użytkownika

Rejestracja: 08 lut 2015, 19:01
Posty: 208
Płeć: kobieta
Lokalizacja: Warszawa
Bow1 pisze:
zibimark pisze:
Wg teorii aminowej depresja jest wynikiem deficytu serotoniny i noradrenaliny.

Zbyt niski poziom neuroprzekaźników nie jest przyczyną depresji, a raczej skutkiem jakiejś nieprawidłowości. Grzebanie w neuroprzekaźnikach jest wielkim błędem. Trzeba cierpliwie poszukać przyczyny problemu, a nie zajmować się skutkami czyli leczyć objawowo.
Przyczyn może być 1000 albo więcej ale na szczęście są te częściej spotykane i dzięki temu poszukiwania się zawężają.
-Brak magnezu - bardzo częste, uzupełnianie za pomocą cytrynianu magnezu trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy
-Brak wapnia - jw (dodam tylko że cytrynian wapnia jest najkorzystniejszy ze względu na to, że nie alkalizuje)
-Nietolerancje pokarmowe
-Pasożyty
-Drożdżyca po leczeniu antybiotykami
-Niedobór miedzi
-Brak kwasu foliowego i B12
-Potas również w postaci cytrynianu
-Niski poziom D3
-Wysokie pH soków żołądkowych
-Metale ciężkie
Z poniższych cytatów dowiedzieć się można jak ogromne znaczenie ma np magnez czy wapń.
Cytuj:
MAGNEZ

Rola w organizmie.

Magnez jest kolejnym pierwiastkiem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jego zakres działania jest wszechstronny. Odgrywa ogromną rolę w utrzymywaniu prawidłowego ciśnienia osmotycznego krwi i innych tkanek, obniża stopień uwodnienia koloidów komórkowych, odpowiada za utrzymanie prawidłowej struktury rybosomów, jest także czynnikiem wzrostu i wspomaga pracę ponad 80 enzymów. Magnez dodatkowo uczestniczy w przekazywaniu sygnałów w układzie nerwowym, poprawia funkcjonowanie tkanki nerwowej, a także odpowiada za równowagę psychiczną organizmu. Udowodniono również udział magnezu we wzmacnianiu systemu immunologicznego, działaniu przeciwnowotworowym i opóźnianiu procesów starzenia się organizmu. Magnez wpływa także na wydzielanie żółci oraz poprawia funkcjonowanie tkanki mięśniowej i kostnej.

Niedobór magnezu.

Prawidłowe stężenie magnezu to 0.65-1.25 mmol/l. Optymalna dieta, by zaspokajała dzienne zapotrzebowanie organizmu na magnez, powinna być dość urozmaicona i szczególnie bogata w produkty zawierające magnez, gdyż przyswajalność magnezu w pożywieniu to tylko 15-40%. Obok niewłaściwej i ubogiej w magnez diety lub diety bogatej w tłuszcze, innymi przyczynami niedoborów magnezu może być nadużywanie alkoholu, picie dużych ilości kawy, stres, a także niewydolność nerek oraz stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Stężenie magnezu poniżej wartości prawidłowej określane jest w terminologii medycznej hipomagnezemią. Niedobór tkankowy magnezu dotyczy różnych narządów i układów, daje więc szereg objawów. Objawami hipomagnezemii mogą być zaburzenia z układu sercowo-naczyniowego w postaci zaburzeń rytmu serca, kołatania serca, arytmii i bólów wieńcowych oraz nadciśnienie. Do obrazu klinicznego hipomagnezemii zaliczamy również zaburzenia z układu nerwowego: spadek nastoju, rozdrażnienie, depresja, jak i z układu mięśniowego: drżenia mięśniowe, osłabienie siły mięśniowej, skurcze, drgania powiek a nawet objawy tężyczki. Rzadko, aczkolwiek możliwe z powodu niedoborów magnezowych, są również objawy charakterystyczne dla astmy oskrzelowej czy cukrzycy.

Zastosowanie preparatów magnezu.

Fizjologiczne i farmakologiczne działanie magnezu stało się podstawą do zastosowania go w leczeniu wielu chorób, zarówno tych związanych z niedoborem magnezowym w tkankach, jak i zupełnie z tym niedoborem nie związanych.

Magnezowe preparaty doustne.

Związki magnezu stosowane doustnie występują w różnych postaciach, najczęściej w postaci tlenku magnezu, wodorotlenku magnezu oraz w postaci łatwo przyswajalnych soli magnezowych.

Doustna suplementacja magnezem stosowana jest zwykle w celu uzupełnienia łagodnych niedoborów tego pierwiastka w organizmie, a szczególnie wskazana jest u ludzi nadużywających alkoholu i miłośników kawy, a także pracujących intensywnie umysłowo, narażonych na stres lub znaczny wysiłek fizyczny, przemęczonych, nadpobudliwych, cierpiących na zaburzenia snu, skarżących się na bóle głowy czy drętwienia i mrowienia kończyn. Zalecana jest również pacjentom przyjmującym niektóre leki moczopędne oraz środki przeczyszczające, a także tym, którzy są żywieni parenteralnie lub niezdrowo się odżywiają. Wskazaniem do doustnej magnezowej suplementacji jest także profilaktyka, czyli wszystkie stany patologiczne, w których możliwe jest pojawienie się niedoboru magnezu. Preparaty magnezowe są również polecane w sytuacjach fizjologicznych, w których następuje naturalne zwiększenie zapotrzebowania organizmu na magnez jak: ciąża, laktacja, okres szybkiego wzrostu czy okres rekonwalescencji.

W przypadku powyższych wskazań zalecane jest przyjmowanie doustnych preparatów magnezowych, w których magnez występuje w postaci soli łatwo przyswajalnej przez organizm np. mleczanu magnezu. Należy pamiętać jednak o tym, że korzystne efekty działania magnezu podawanego drogą doustną ujawniają się zazwyczaj po dłuższym jego stosowaniu (tygodnie, a nawet miesiące) i są zależne od rodzaju choroby, stopnia wchłaniania z przewodu pokarmowego i stopnia zaawansowania niedoboru tego pierwiastka w organizmie.

W aptekach dostępne są zarówno proste i złożone preparaty magnezowe, zawierające składniki dodatkowe - inne substancje mineralne lub witaminy, które mają na celu nasilić, wspomóc lub uzupełnić działanie magnezu. Najważniejszym składnikiem zwiększającym wchłanianie magnezu w organizmie jest pirydoksyna czyli witamina B6, która zwiększa efektywność wchłaniania magnezu z przewodu pokarmowego do osocza o około 40%. Dodatkowo, aktywna w organizmie postać pirydoksyny - ester fosforanowy, bierze udział w procesie produkcji neuroprzekaźników ośrodkowego układu nerwowego, wpływa na wzrost stężenia glukozy w mięśniach oraz bierze udział w syntezie hemoglobiny, uzupełniając w ten sposób działanie magnezu. Równie dobrym towarzystwem dla magnezu pod względem skuteczności jego działania, jest wspomniany wcześniej potas, który wraz z magnezem odpowiada za regularną i rytmiczną pracę mięśnia sercowego. Magnez wchodzi także w skład wielu doustnych preparatów przeciwzakrzepowych i przeciwbólowych.

Magnez można również przyjmować doustnie w innym celu. W aptekach dostępna jest tzw. sól gorzka czyli siarczan magnezu. Związek ten ma słono-gorzki smak, trudno się wchłania do krwi i choć nie jest to dobre źródło magnezu, to ze względu na swoje właściwości, jest często stosowany w lecznictwie. Siarczan magnezu jest to sól osmotycznie czynna tzn. powoduje odciąganie wody z naczyń jelitowych do światła jelit, konsekwencją czego jest upłynnianie treści jelit, wzrost ciśnienia i parcia, odruchowe wzmożenie ruchów robaczkowych oraz obfite wypróżnianie. Sól gorzka jest dobrze tolerowana przez pacjentów, nie podrażnia błon śluzowych jelit, a działanie przeczyszczające występuje po około 30-120 minutach. Jednakże, aby takie działanie mogło wystąpić, potrzebna jest określona objętość płynu w jelitach, dlatego podczas zażywania siarczanu magnezu konieczne jest picie dużych ilości płynów, najlepiej wody.

Warto również wspomnieć o tym, że kiedyś sól gorzka, obok swego działania przeczyszczającego, miała również inne wskazania do stosowania. Siarczan magnezu u kobiet karmiących zmniejszał ból i obrzęk piersi, a w większych dawkach był także stosowany do zatrzymania mlekotoku lub przerwania laktacji u kobiet, który chciały przerwać karmienie piersią. Dodatkowo, siarczan magnezu powoduje także rozkurcz przewodów żółciowych i ułatwia wydalanie żółci, ale jednocześnie zmniejsza produkcję żółci, więc nie działa żółciotwórczo lecz żółciopędnie.



Cytuj:
WAPŃ

Rola w organizmie.

Wapń odgrywa kluczową rolę w rozwoju układu kostnego, zapobiega zanikowi tkanki kostnej i warunkuje zdrowe zęby. Jego rola związana jest z tym, że wchodzi w skład macierzy kostnej, którą wzmacnia i tam jest magazynowany, a od prawidłowego wysycenia macierzy solami wapnia zależy odporność mechaniczna kości.

Wapń jest również przekaźnikiem wtórnym, warunkuje produkcję i aktywizację szeregu enzymów oraz współdziała w wydzielaniu hormonów i neurotransmiterów, a przez to odpowiada między innymi za przewodzenie impulsów bioelektrycznych, za prawidłowy poziom cukru we krwi, wpływa na gospodarkę tłuszczową i energetyczną organizmu oraz reguluje trawienie i wytwarzanie śliny. Może także współdziałać w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi, obniżając jednocześnie ryzyko rozwoju miażdżycy. Wapń bierze również udział w skurczu mięśni szkieletowych, mięśni gładkich i mięśnia sercowego. Dodatkowo, dzienne odpowiednie spożycie wapnia potrzebne jest dla zachowania prawidłowej krzepliwości krwi, a jego udział w reakcjach zapalnych i regeneracyjnych warunkuje prawidłowe procesy gojenia się ran.

Ponadto wapń obniża stopień uwodnienia koloidów komórkowych, odpowiada za prawidłową gospodarkę kwasowo-zasadową, optymalne ciśnienie tętnicze, a także bierze udział w przenoszeniu składników odżywczych i innych substancji przez błony komórkowe oraz wykazuje działanie przeciwalergiczne. Dodatkowo udowodniono, że wapń wraz z witaminą D chroni przed rakiem okrężnicy.

Niedobór wapnia.

Na prawidłowy poziom wapnia w surowicy krwi składa się wiele czynników. Spośród nich, na szczególną uwagę zasługuje ilość wapnia w pożywieniu, stopień wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego oraz stopnień wydalania wapnia z moczem oraz czynniki środowiskowe.

Z reguły wapń dostarczany jest organizmowi wraz z pożywieniem w takiej ilości, która pokrywa jego dzienne zapotrzebowanie, jednakże należy pamiętać o tym, że zapotrzebowanie na wapń zmienia się wraz z wiekiem i zależy od okresu życia, w którym się znajdujemy. Zwiększona podaż na wapń rośnie w okresie szybkiego wzrostu, podczas ciąży, laktacji, a także u kobiet po menopauzie, co jest uwarunkowane hormonalnie. Co więcej, również przyswajalność wapnia przez organizm nie jest jednakowa i niestety maleje z wiekiem. Dodatkowo wchłanianie wapnia pogarsza także picie dużych ilości kawy, herbaty oraz alkoholu, a także niedobór magnezu czy witaminy D w organizmie. Negatywnie wpływa również zbyt mała ilość kwasu solnego w żołądku, nadmiar tłuszczu i cukru w diecie oraz kontakt z ołowiem. Natomiast korzystny wpływ na przyswajanie wapnia mają witaminy A i C.

Zmniejszenie stężenia wapnia we krwi określane jest jako hipokalcemia. Obraz kliniczny hpokalcemii jest zbiorem objawów z prawie wszystkich układów. Przede wszystkim hipokalcemia niesie za sobą ryzyko tzw. zrzeszotnienia kości czyli łamliwości kości i rozwoju osteoporozy. Osteoporoza jest typową chorobą wynikającą z długotrwałego niedoboru wapnia, gdyż taki długoterminowy niedobór wapnia w organizmie prowadzi do jego nadmiernej utraty z tkanki kostnej, w konsekwencji czego kości, na początku kręgosłupa i żuchwy, stają się porowate. Do tego dołączają się ból i zapalenie kości i stawów, oraz próchnica i choroba ozębna czyli choroba dziąseł.

Skutkiem bardzo dużego spadku stężenia wapnia we krwi jest także wzmożona czułość nerwów i związana z tym nadmierna pobudliwość mięśni do skurczu (tężyczka jawna lub utajona) oraz bóle mięśni, mrowienie i drętwienie kończyn. Skutkiem hipokalcemii są również zaburzenia rytmu serca, zaburzenia krzepnięcia krwi i związane z tym częste krwotoki z nosa, a także zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego w postaci: nerwowości, paranoi, bojaźliwości i przesadnej ostrożności, stanów lękowych, stanów depresyjnych, jąkania i bezsenności.

Zastosowanie preparatów wapnia.

Doustne preparaty wapnia.

Główne zastosowanie preparatów wapnia to uzupełnienie niedoborów wapnia, nie tylko po to by poprawić ogólny stan układu kostnego, ale i w celach profilaktycznych, gdyż wyrównanie niedoborów wapnia zapobiega w przyszłości odwapnieniu kości. Wapń powinien być również podawany w każdym przypadku osteoporozy, demineralizacji kości, złamań kości oraz krzywicy. Zalecane są w takich wskazaniach doustne preparaty wapnia zawierające węglan lub cytrynian wapnia, gdyż te związki wchłaniają się w odpowiednio dużej ilości z przewodu pokarmowego i zawierają dużą ilość wapnia elementarnego w przeliczeniu na cząsteczkę. Korzystnym połączeniem jest również przyjmowanie preparatów złożonych, w których wapń występuje w połączeniu z witaminą D3.

Inna postać wapnia, węglan wapnia, ze względu na swoje dodatkowe działanie alkalizujące, stosowany jest doustnie w leczeniu nadkwaśności, jako środek zobojętniający kwasy żołądkowe.

Wapń zmniejsza także przepuszczalność naczyń włosowatych i błon komórkowych, działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo, w konsekwencji czego ogranicza odczyny alergiczne i jest stosowany jest jako lek wspomagający w leczeniu wszelkich objawów uczulenia, które mają charakter wysypki, kataru czy łzawienia lub profilaktycznie w sezonie alergicznym. Obecnie na rynku jest dostępnych wiele preparatów wapna w postaci mleczanu wapna, przeznaczonych dla alergików. Dla efektywniejszego działania wapno łączy się również z innymi składnikami przeciwuczuleniowymi np. kwercetyną czy jonami cynku.

W lecznictwie stosowany jest także dobesylan wapnia, substancja, która zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń włosowatych, zmniejsza lepkość krwi, usprawnia mikrokrążenie, a przez to zmniejsza obrzęki, poprawia obwodowe krążenie żylne oraz zapobiega zastojowi krwi i ma przez to zastosowanie w retinopatiach cukrzycowych, żylakach kończyn dolnych oraz hemoroidach, a także w obrzękach kończyn dolnych i uszkodzeniach naczyń krwionośnych na tle zapalnym.
Preparaty wapnia pomocne są także w nadciśnieniu, skurczach i drganiach mięśni, zwłaszcza kończyn dolnych, a także przeziębieniu (w połączeniu z witaminą C) oraz w drażliwości i napięciu nerwowym.


O, i to jest to, ja zwróciłam uwagę, że w większości przypadków, oprócz grzybów, zakwaszenia, brak magnezu, Ci ludzie mają również częste bóle głowy. Dodam jeszcze, że w bardzo małych ilościach potrzeba, ale jednak jest niedobór litu, nawodnienia organizmu i nadmiar cukrów prostych Mruga



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 6 ] 

Strefa czasowa UTC [letni]



Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 7 gości


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  
Nowości Nowości Mapa Strony Mapa Strony Index Mapy strony Index Mapy strony RSS RSS Lista kanałów Lista kanałów | Powered by phpBB © 2007 phpBB3 Group