Zaloguj się
Nazwa użytkownika:   Hasło:   Loguj mnie automatycznie  
Dzisiaj jest 14 lis 2019, 5:42

Strefa czasowa UTC [letni]





Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 5 ] 
Autor Wiadomość
Post: 18 paź 2010, 13:11 
Czy podróże w czasie istnieją? Wg. dr. Bruce Goldberga jak najbardziej. Dla nas – w XXI w – są one odległą przyszłością bo zostaną one odkryte w Europie dopiero w roku 3050 przez człowieka o imieniu Taatos. Od tego momentu nieustannie gościmy w naszej czasoprzestrzeni rozmaitych podróżnikow w czasie z XXX-go aż do L-go wieku.

Podóże w czasie będą możliwe (dla tych z przyszłości są możliwe już w tej chwili – kwestia pojmowiania czasu) dzięki wykorzystaniu nadprzestrzeni. Podóżnicy w czasie czyli chrononauci będą w stanie wejść w piąty wymiar i dzięki temu cofnąć się w czasie np. do XXI w lub nawet w lata przed nasza erą i dalej. Podróżników w czasie często myli się z UFO i to oni odpowiedzialni są za porwania, jakie często przypisuje się właśnie UFO. ( Wg. dr. Goldberga lipiec jest miesiącem, w którym następuje największa ilość tego typu porwań. 24 lipca jest dniem, gdzie ma miejsce najwięcej porwań w roku – zwłaszcza gdy 24 lipca wypada w środę. Ne wiadomo dlaczego tak się dzieje, ale tak wskazują statystyki.

Powodem podróży w czasie jest budowanie naszego życia duchowego: budowanie wiary w nieśmiertelność duszy i życie pozagrobowe (religie). Wszystko po to, aby ludzkość nie robiła głupich rzeczy i nie zniszczyła świata i dzięki temu przyszłość mogła w ogóle się wydarzyć.

Dr. Goldberg zidentyfikował najważniejsze typy podróżników wczasie. Pierwszy z nich to typowy aryjczyk, wysoki na 2 m, bondyn o błękitych oczach. Niestety chrononauta ten często miewał kłopoty z powrotem do swoich czasów, bo był zabijany przez prymitywną cywilizację z jaką często miał do czynienia. Ubrany byl najczęściej w rodzaj białej togi (druidzi, greccy filozofowie naśladujący taki właśnie model, może nawet sam Jezus).

Następnym jest klasyczny szarak – typ ufoludka, żywcem wzięty z filmów Spielberga. Wielkie oczy, maleńki nos, 4 palce u rąk i nóg. Czasami szaraki pojawiają się w kolorze białym lub nawet błękitnym. Najczęściej napotykano go w ciągu ostatnich kilkuset lat.

Kolejnym typem chrononauty jest hybryda łączące w sobie cechy ludzkie i cechy szaraka. Kolor skóry mieści się w palecie barw od bialej aż po brązową. Hybryda jest wysoka lecz ma poniżej 2 m. wzrostu. Wygląda na człowieka gdy patrzy się na nią ze sporej odległości, ale z bliska łatwo zauważyć wielkie oczy i nieludzki wygląd. (taki opis do złudzenia przypomina wygląd pewnego znanego w świecie prezydenta….)

Ostatnim typem podróżnik w czasie jest typa gada, o którym wspomina często David Icke. Taki gad zazwyczaj podróżuje w czasie samotnie, jest kanibalem, jest on dla ludzi bardzo niebezpieczny. Ma pionowo ustawione źrenice, gadzią skórę o rożnych odcieniach: od zielonego przez szary i błękitny. Gad jest bardzo wysoki – sięgając niekiedy 3 m. wzrostu.

W XXXIV wieku zostanie powiększona szczelina czasowa, która rozerwie system czasoprzestrzenny, dzięki czemu będzie możiwa teleportacja. W tym samym wieku powstanie także akcelerator czasowy zwany WLA. Dzięki temu dziura w czasie, która dziś jest mikroskpijna będzie w stanie przepuścić do innego wymiaru czasowego całe pojazdy. Stanie się to w XXIV-XXXV wieku. Pod koniec XXXV w. zostanie wprowadzona teleportacja, która nie narusza struktury czasoprzestrzennej, przez co nie tworzy ona dodatkowych problemów. Urządzenia do teleportacji staną się przenośnie i nie większe niż dzisiejsze telefony komórkowe. Chrononauci w tamtych czasach będa mieli także zaimplantowany elektroniczny chip, który będzie wskazywał, gdzie się aktualnie znajdują i czy są żywi. Będą oni także wyposażeni w urządzenie zwane intergalaktycznym uzdrawiaczem. Ma to być przedmiot wielkości ołówka, którym bedzie można zegenerowac utraconą w wypadku rekę lub nogę. Także za pomocą tego urządzenia będzie można przywrócić daną osobę do życia, jeśli od momentu śmierci nie minęło więcej niż 24 godziny (Jezus i Łazarz). Taki rodzaj medycyny zwany będzie uzdrawianiem kwantowym.

Jednym z dowodów na istnienie podróżników w czasie jest kilka niepozornych rysunków z francuskiej jaskini Lussac-les-Chateaux. Zostały odnalezione w 1937. Rysunki, których autentyczność potwierdziła naukowa ekspertyza pochodzą z paleolitu a więc z czasów pomiędzy 17000 a 11000 rokiem przed naszą erą. Jeden z nich przedstawia kobietę, której strój w niczym nie przypomina stroju jaskiniowców a raczej to, co noszą na sobie współczesne kobiety czyli dżinsy, bluzkę z krótkim rękawem a nawet torebkę. Obok znaleziono rysunek mężczyzny z elegancko przystrzyżoną brodą i wąsami i ubranego w kapelusz oraz płaszcz. Ryciny trafiły oczywiście do muzeum, ale dziś można je obejrzeć jedynie po napisaniu specjalnej prośby o udostępnienie tych eksponatów do badań. Muzeum udostępni je, ale tylko tym, którzy wykażą sie nie tylko kwalifikacjami naukowymi, lecz taże odpowiednimi koneksjami w Ministerstwie Kultury Francji. Informacje na temat rycin nie są wiec rozprzestrzeniane a one same nie są także pokazywane, ani wypożyczane do innych muzeów. Uznano bowiem, że to co przedstawiają nie jest zbyt bezpieczne dla równowagi psychicznej przeciętnego zjadacza chleba.
http://nowaatlantyda.com/?p=2625



Na górę
   
 
 

UDOSTĘPNIJ:

Share on Facebook FacebookShare on Twitter TwitterShare on Tuenti TuentiShare on Sonico SonicoShare on FriendFeed FriendFeedShare on Orkut OrkutShare on Digg DiggShare on MySpace MySpaceShare on Delicious DeliciousShare on Technorati TechnoratiShare on Tumblr TumblrShare on Google+ Google+

: 18 paź 2010, 13:11 
Offline
VIP Member
Awatar

Rejestracja: 17 kwie 2009, 22:37
Posty: 10000
Lokalizacja: PL



Na górę
   
 
 
Post: 20 lut 2011, 0:20 
Offline
Secret Master * 4th Degree
Secret Master * 4th Degree
Awatar użytkownika

Rejestracja: 11 wrz 2010, 19:15
Posty: 37
Płeć: mężczyzna
Odnośnie 24 lipca , możliwe że jest analogiczne do 24 grudnia w kwesti przesilenia , zauważ ze w Wigilię mają miejsce różne anomalia typu duchy co zdarzyło mi się w tamtym roku właśnie w tym okresie ,,zwierzęta mówią ludzkim głosem'' w każdym micie jest ziarenko prawdy,więc według mnie może to być okres w którym portale czasoprzestrzenne są otwarte lub jest ułatwiona podróż,od razu przypomina mi się wywiad z Alem Bielekiem i kwestia podróży w czasie, on wspominał że było to możliwe właśnie w okresie wakacyjnym więć coś w tym jest...

_________________
,,Nie rozumiem dlaczego musisz płacić żeby żyć na planecie na której się urodziłeś''
Vissaseus



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Post: 08 kwie 2013, 15:33 
Offline
Globalny moderator
Globalny moderator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 15 lut 2013, 16:42
Posty: 3412
Płeć: mężczyzna
dr Bruce Goldberg - "W poszukiwaniu Grace"

Obrazek

Mam ją przed sobą i zacytuję/wpiszę wstęp:
"Miałem przyjemność przeczytać książkę dr Bruca Goldberga i jestem zaszczycony mogąc
polecić ją terapeutom i psychologom,zwłaszcza tym,którzy są zainteresowani odkrywaniem
ekscytujących ,odmiennych stanów świadomości.W jakikolwiek sposób wyobrażamy je sobie-
niezależnie od tego,czy poziom umysłu wyłącza się spod świadomości czy też innych
wymiarów rzeczywistości - próbujemy zwykle zdefiniować zakazy i poszukiwać możliwości
samodzielnego decydowania o sobie i o tych doświadczeniach."
Dr Raymond A.Moody - autor książi "Życie po życiu"

-=-
Czytałem chyba w momencie ukazania się - czyli ten egzemplarz ma rok 2000,wydawnictwo
"Filar".
Opisy znalezione w necie troszkę "rozwalają " naturę tej książki.
Ludzie poddani seansom regresingu i opisy tych historii.Jak w filmie "Atlas chmur" -
przeszłosć/teraźniejszość/przyszłość - wszystkie przeżycia się zlewają i mają na siebie niesamowity wpływ..
Bardzo dobra jest ta książka a jak się zacznie czytać to nawet noc może powitać poranek.
Bo przecież nawet po najciemniejszej nocy przychodzi najjaśniejszy dzień. :uśmiech:
Dla mnie osobiście rewelacyjna pozycja w tej materii.

Książka jest jeszcze dostępna a recenzja jest ciut dziwaczna- cytat:

"Fascynująca podróż przez odmienioną hipnotycznie świadomość. Są to zapisy z sesji i
osobiste wyznania hipnoterapeuty, który w trakcie terapii rozwiązał zagadkę zabójstwa z
1927 roku."

np stąd:
http://www.getbook.pl/ksiazki/50419,w-p ... aniu-grace

/zdjątko wklejone z linka powyzej

_________________
doświadczenie jest prawdziwe wewnątrz pudełka,ale samo pudełko już nie



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Post: 10 kwie 2013, 15:56 
Offline
Intendant of the Building * 8th Degree
Intendant of the Building * 8th Degree

Rejestracja: 24 maja 2012, 20:03
Posty: 234
Płeć: mężczyzna
Troszkę inaczej będzie to wyglądało, ludzkość jak stanie pod ścianą kończących się zasobów to wpisze do genomu wszystkie zdobycze nauki i po krachu jaki ma nastąpić otworzą się nowe perspektywy.
To już nie będzie homo sapiens. Taka jest moja wizja przyszłości.

_________________
Urodziłem się 6 Ajleta, Roku 7499 od ZPGŚ. w poniedziałek kalendarza słowiańsko-aryjskiego.



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Post: 13 kwie 2013, 14:18 
Offline
Globalny moderator
Globalny moderator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 15 lut 2013, 16:42
Posty: 3412
Płeć: mężczyzna
Podróż w Czasie DISCOVERY lektor pl
phpBB [video]


Występuje w tym dokumencie również Michio Kaku - autor „Hiperprzestrzeni”
http://www.gandalf.com.pl/b/hiperprzest ... echswiaty/

-=-

Cytuj:
Michio Kaku - jest profesorem fizyki teoretycznej na City University w Nowym Jorku. Jest
współtwórcą teorii strun i autorem bestsellera Hiperprzestrzeń. Naukowa podróż przez
wszechświaty równoległe, pętle czasowe i dziesiąty wymiar, którego polskie wydanie ukazało się
w 1995 roku w serii "Na ścieżkach nauki Wszechświaty równoległe i życie w nich".

"Wyobraźcie sobie, że potraficie przechodzić przez mury. Nie musielibyście troszczyć się o to,
czy drzwi waszego domu są otwarte. Moglibyście wchodzić do swojego mieszkania przez ściany, a
dom opuszczać od tyłu przez mury. Albo wyobraźcie sobie, że macie dar operowania wewnętrznych
narządów człowieka bez konieczności otwierania jego ciała. Jaka istota mogłaby posiadać takie
niemal boskie zdolności? Odpowiedź brzmi: istota ze świata posiadającego więcej wymiarów niż
nasz".
Wszechświaty równoległe i życie w nich

Sytuację tę może nam przybliżyć prosta analogia z gotującą się wodą (zjawisko to jest efektem kwantowym). W gotującej się wodzie ciągle powstają niewielkie pęcherzyki i bardzo szybko się rozszerzają. Jeśli potraktujemy Wszechświat jako taki pęcherzyk, przekonamy się, że może on istnieć w morzu innych pęcherzyków. Nasz Wszechświat może więc być po prostu kwantowym pęcherzykiem, powstałym w wyniku fluktuacji kwantowej w nieskończonym oceanie pieniącym się wszechświatami. W tym nieskończonym oceanie, zwanym wieloświatem, ciągle powstają z próżni nowe wszechświaty. Wielkie wybuchy zachodzą więc przez cały czas, a każdy z nich jest kwantową fluktuacją próżni. Powstawanie wszechświatów z niczego może się wydawać pogwałceniem naszych ukochanych zasad zachowania, dopóki nie uświadomimy sobie, że stworzenie wszechświata nie wymaga żadnej energii. Jeśli wszechświat jest zamknięty jak pęcherzyk, energia jego materii jest dodatnia, natomiast jego energia grawitacyjna jest ujemna, co w sumie daje dokładnie zero (energia grawitacyjna danego ciała jest ujemna, ponieważ wydobycie go ze studni potencjału grawitacyjnego wymaga dostarczenia dodatniej energii).

Aby zatem stworzyć nowe pęcherzyki, powstające ciągle w morzu nicości, nie trzeba dostarczać żadnej energii. Wszechświaty są za darmo. To jednak za mało, by stworzyć wszechświat w laboratorium. Jak zauważył Alan Guth, twórca teorii inflacji, aby powołać do życia wszechświat potomny we własnej piwnicy, należałoby podgrzać materię do tysiąca bilionów bilionów stopni. (Energia netto tego układu mogłaby jednak ciągle wynosić zero, ponieważ dodatnia energia skupiona w piwnicy wytwarza otaczające układ silne pole grawitacyjne, którego energia jest ujemna). Andriej Linde z Uniwersytetu Stanforda, jeden z twórców teorii inflacji, jest przekonany, że takie pęcherzyki ciągle powstają i przecinają się nawzajem. Linde napisał: Jeśli moi koledzy i ja mamy rację, to może już wkrótce pożegnamy się z wyobrażeniami, według których Wszechświat pojawił się jako ognista kula w wyniku Wielkiego Wybuchu.

Ten nowy obraz Wszechświata powoduje, że inaczej patrzymy na religijną mitologię. Większość mitów dotyczących pochodzenia Wszechświata można podzielić na dwie kategorie: judeochrześcijański mit Genesis, według którego świat został stworzony w pewnym określonym momencie, oraz hinduistyczno-buddyjski mit Nirwany, mówiący o bezkresnym Wszechświecie, który nie ma początku ani w czasie, ani w przestrzeni. Obecnie możemy połączyć te dwie mitologie w jeden spójny obraz: Stworzenie jest procesem ciągłym, wszechświaty wyłaniają się przez cały czas z oceanu kosmicznej nicości - Nirwany.

Brałem kiedyś udział w dyskusji z laureatem Nagrody Nobla Stevenem Weinbergiem. Kiedy wspomniałem o milionach wielkich wybuchów, zachodzących ciągle w nicości, Weinberg powiedział: Ta wizja wydaje mi się bardzo pociągająca i z pewnością należy ją traktować poważnie. Wynika z niej ważny wniosek: nie było początku, tylko coraz większe wielkie wybuchy, a [wieloświat] trwa wiecznie. Nie trzeba zmagać się z pytaniem, co było przed Wielkim Wybuchem. [Wieloświat] istniał przez cały czas. To bardzo pociągająca idea.

Weinberg ostrzegał jednak, że w innych wszechświatach może nie być życia. Większość z nich jest prawdopodobnie martwa, gdyż na przykład czas życia protonu jest krótszy niż 10 miliardów lat (minimalny okres konieczny do tego, aby mogły powstać stabilne związki organiczne, DNA i samo życie). Fizykom trudno jest zbudować teorie, w których czas życia protonu byłby wystarczająco długi, aby zdołały uformować się życiodajne cząsteczki. Inne wszechświaty mogą więc być martwymi morzami neutrin, fotonów i elektronów, które nigdy nie połączą się ze sobą, tworząc życie. Prawdopodobnie nasz Wszechświat należy do nielicznych, w których pojawiło się życie. Ten zniewalający obraz stworzenia, jaki wyłania się z kosmologii kwantowej, może również pomóc rozwiązać zagadkę zasady antropicznej.

Fizycy od dawna zdają sobie sprawę z niezwykłego zbiegu okoliczności: podstawowe stałe przyrody przyjmują wartości umożliwiające zaistnienie życia. Czyżby życie było zatem szczególną własnością Wszechświata? Jak powiedział Freeman Dyson z Institute for Advanced Study w Princeton: Wygląda na to, że Wszechświat się nas spodziewał. Gdyby na przykład tylko nieznacznie zmienić wartość elementarnego ładunku elektrycznego lub stałą grawitacji, nie mogłyby powstać stabilne cząsteczki DNA. Według silnej zasady antropicznej dowodzi to istnienia boskiej istoty. Kosmologia kwantowa oferuje jednak inne proste wyjaśnienie: być może istnieje nieskończona liczba możliwych wszechświatów o różnych stałych fizycznych. Żyjemy po prostu w tym, w którym życie mogło powstać. Wyjaśnia to, dlaczego w ogóle mogliśmy się tu znaleźć i zajmować się tym problemem. Nie jest więc przypadkiem, że stałe fizyczne umożliwiają powstanie życia; w rzeczywistości współistniejemy z mnóstwem martwych wszechświatów, w których stałe fizyczne mają wartości nie dające się pogodzić z istnieniem stabilnych cząsteczek DNA.

Jednak nawet jeśli większość wszechświatów jest martwa, pojawia się drażliwe pytanie: czy istnieją wszechświaty przypominające nasz? Niektóre z nich mogą być przecież wiernymi kopiami naszego Wszechświata, z wyjątkiem niewielkich kwantowych szczegółów. Istnieje anegdota o rosyjskim fizyku, składającym po raz pierwszy wizytę w Stanach Zjednoczonych, który poprosił, aby pokazano mu Las Vegas. Jego amerykańscy gospodarze wzięli go za wytrawnego hazardzistę i bardzo chcieli się dowiedzieć, jaka jest jego strategia. Rosjanin odpowiedział, że postawi wszystkie swoje pieniądze, każdego centa, w pierwszym zakładzie. Jego gospodarze protestowali: To śmieszne! Tak - odparł - ale w jednym z wszechświatów równoległych będę bogatszy, niż mogę sobie wyobrazić! Dziwne, choć być może prawdziwe.

Trzeba jednak pamiętać, że w milionach innych wszechświatów będzie zupełnie spłukany. Pojawia się jeszcze inne drażliwe pytanie: czy możemy odwiedzać równoległe wszechświaty? Czy idąc pewnego dnia główną ulicą miasta, możemy napotkać wyłaniającą się przed nami przestrzenną dziurę, która będzie prowadziła do innego wymiaru lub wszechświata? Czy obudziwszy się pewnego ranka, możemy stwierdzić ze zdziwieniem, że znajdujemy się w świecie, w którym nasza rodzina nigdy o nas nie słyszała? Pytanie to nie jest bezzasadne. Stephen Hawking wyobraża sobie, że nasz Wszechświat jest połączony rozległą nieskończoną siecią niewidzialnych nici z innymi pęcherzykami-wszechświatami. Sieć łącząca te wszechświaty składa się z tuneli czasoprzestrzennych, które są przejściami w przestrzeni. W zasadzie więc odpowiedź brzmi: tak, tunele czasoprzestrzenne łączą nasz Wszechświat z innymi. Nie należy się jednak obawiać, że wpadniemy w jeden z nich.

Nawet pobieżne oszacowanie prawdopodobieństwa takiego zdarzenia pozwala stwierdzić, że nie dojdzie do niego w czasie istnienia naszego Wszechświata. Przedstawiony obraz ma jednak pewien defekt. Kiedy próbujemy obliczyć wielkość fluktuacji kwantowych, dzięki którym powstają nowe wszechświaty, wynik "wybucha", czyli pojawiają się w nim nieskończoności i teoria traci sens. Proste połączenie ogólnej teorii względności Einsteina z teorią kwantową nie wystarczy.

Najdalszy obiekt we Wszechświecie

Gołym okiem możemy z łatwością sięgać w dal na setki, a nawet tysiące lat świetlnych, czyli na odległość, jaka dzieli nas od migoczących gwiazd, które zdobią w pogodną noc niebieski firmament. Wystarczy jednak skierować lornetkę na Drogę Mleczną, aby blada mgiełka stała się świetlistym pasmem gwiazd, które leżą dziesiątki tysięcy lat świetlnych od nas. Posługując się najsilniejszymi teleskopami, odkrywamy najdalsze kwazary. Ich przesunięte ku czerwieni widmo mówi nam, że leżą one w odległości miliardów lat świetlnych od nas, na skraju obserwowalnego Wszechświata. Na jeszcze większych odległościach napotykamy echo stworzenia. W roku 1992 satelita COBE przeprowadził szczegółowe pomiary mikrofalowego promieniowania o temperaturze 3 kelwinów, które jednorodnie wypełnia Wszechświat.

To stare, szczątkowe promieniowanie, starsze nawet od gwiazd, pochodzi z okresu, gdy od Wielkiego Wybuchu - który wydarzył się najprawdopodobniej 10-20 mld lat temu - upłynęło zaledwie 300 tys. lat. Jednak prawie zawsze ktoś z publiczności zadawał mi następne niewinnie brzmiące pytanie: Ale co się wydarzyło przed Wielkim Wybuchem, panie profesorze? W tym momencie zauważałem zwykle nieznaczny uśmieszek satysfakcji pojawiający się na twarzach niektórych osób na sali, przekonanych, że zapędzili wykładowcę w kozi róg. Wiedziałem, że oczekiwali, iż rozłożę ręce i ze wzrokiem utkwionym w sufit westchnę filozoficznie: My, naukowcy, po prostu nie wiemy. Nie mamy o tym pojęcia. Jest to jedna z wielkich nie wyjaśnionych tajemnic natury. Możliwe, że nigdy się nie dowiemy. Zobaczyłem wiele zaskoczonych twarzy, gdy odpowiedziałem: Cieszę się, że pan o to zapytał, ponieważ jest to temat dzisiejszego wykładu. Zajmiemy się dzisiaj właśnie tym, co prawdopodobnie wydarzyło się przed narodzinami Wszechświata. Analizowaniem tego problemu zarabiam na życie.

Sprawdzając niesprawdzalne

Istnieje fundamentalna różnica między religijną mitologią a kosmologią kwantową. Mitologia nie ma naukowych aspiracji; nie spełnia wymogu falsyfikowalności, to znaczy nie jest możliwy eksperyment, jednoznacznie wykluczający istnienie aniołów czy cudów, które (z definicji) są niepowtarzalne. Kosmologię kwantową będzie można jednak potwierdzić albo obalić. Aby sprawdzić jej przewidywania, nie musimy jednak czekać, aż wpadniemy do wszechświata równoległego. Satelita COBE wykrył na przykład niewielkie zmarszczki w jednorodnym mikrofalowym promieniowaniu tła. Ma to duże znaczenie, ponieważ prawdopodobnie odpowiadają one fluktuacjom kwantowym, które istniały w chwili Wielkiego Wybuchu. Jesteśmy ich dziećmi.

Albowiem fluktuacje kwantowe, powstałe na początku czasu, rosły stopniowo przez miliardy lat tworząc galaktyki, gwiazdy i planety, które obecnie obserwujemy. Kolejnych sprawdzianów tego scenariusza mogą dostarczyć poszukiwania ciemnej materii. Wiele obserwacji zdaje się potwierdzać istnienie tej tajemniczej, niewidocznej formy materii, która stanowi prawdopodobnie 90% masy Wszechświata. Nasza gromada galaktyk, zwana Grupą Lokalną, rozpadłaby się miliardy lat temu, gdyby nie utrzymywało jej w całości przyciąganie olbrzymich ilości niewidocznej materii. Jednym z głównych kandydatów na cząstki ciemnej materii są s-cząstki (skrót od "super-cząstek"), składniki nowej formy materii, odpowiadające najniższym częstościom drgań superstrun. Na początku przyszłego stulecia powinniśmy określić dokładnie naturę ciemnej materii, a to z kolei pozwoli nam potwierdzić lub obalić wiele hipotez teorii superstrun i kosmologii kwantowej. Wybiegając jeszcze dalej w przyszłość, możemy oczekiwać, że pewnego dnia odkryjemy nową formę resztkowego promieniowania pozostałego po Wielkim Wybuchu - tła neutrinowego.

Jeśli to ciągle nieuchwytne promieniowanie zostanie odkryte, dostarczy nam zdjęcia Wszechświata, kiedy miał on tylko 3 sekundy. Zmarszczki w tle neutrinowym pozwoliłyby nam zajrzeć w środek ognistej kuli, kiedy stworzone przez superstruny fluktuacje kwantowe były dominującymi siłami w rozszerzającym się kosmosie. Następne stulecie zapowiada się bardzo ekscytująco dla badań nad naturą ciemnej materii oraz tłem mikrofalowym i neutrinowym. Odkrycia astrofizyków XXI wieku dostarczą nam informacji na temat pierwszych chwil stworzenia i być może potwierdzą istnienie innych wszechświatów. Jaki jest więc najdalszy obiekt w multiwszechświecie? Prawdopodobnie jest to coś, co unosi się gdzieś w odległym pęcherzyku-wszechświecie. Jak powiedział kiedyś brytyjski filozof J. B. S. Haldane: Wszechświat jest nie tylko dziwniejszy niż sobie wyobrażamy, jest dziwniejszy niż potrafimy sobie wyobrazić.

Dziesiąty wymiar
Problem skonstruowania prawdziwej, ścisłej kwantowej teorii grawitacji - unifikacji teorii kwantowej i ogólnej teorii względności - prześladował największe umysły XX wieku, łącznie z Einsteinem. Pewnego razu laureat Nagrody Nobla Wolfgang Pauli przedstawiał swoją propozycję teorii wszystkiego, gdy wśród publiczności był obecny Niels Bohr, na którym teoria nie wywarła szczególnego wrażenia. Podniósł rękę i powiedział: Wszyscy tutaj na sali zgadzamy się, że twoja teoria jest szalona. Nie możemy się jednak zgodzić co do tego, czy jest ona wystarczająco szalona. Wszystkie zdroworozsądkowe propozycje teorii wszystkiego okazały się matematycznie niespójne. Zmuszeni jesteśmy pójść dalej i stworzyć wyższą teorię, która połączy w spójną całość zarówno ogólną teorię względności, jak i teorię kwantową. Obecnie jedyną (powtarzam: jedyną) kandydatką na teorię wszystkiego jest teoria superstrun.

Teoria superstrun jest z pewnością wystarczająco szalona. Postuluje ona, że wszystkie cząstki, jakie obserwujemy we Wszechświecie, łącznie z atomami naszych ciał, składają się z małych wibrujących strun. Rezonanse, czyli "dźwięki" tych strun, tworzą menażerię cząstek elementarnych (elektrony, kwarki, fotony i tak dalej). Wszechświat jest symfonią drgających strun, a zasady harmonii są znanymi nam prawami fizyki. Einstein zadał kiedyś pytanie: Czy Bóg tworząc Wszechświat miał jakiś wybór? Wygląda na to, że nie. Zasady ogólnej teorii względności i teorii kwantowej są sobie tak obce, że jakakolwiek teoria łącząca je w spójną całość musi nie tylko mieć olbrzymią moc, ale również być bardzo dobrze określona. Teoria wszystkiego musi odtwarzać teorię grawitacji Einsteina na dużych odległościach, a kwantową teorię cząstek na małych, i poza tym powinna być (jak sądzimy) pojęciowo prosta. Te warunki narzucają tak duże ograniczenia, że możliwe, iż istnieje tylko jedno rozwiązanie tego problemu. Zaskakujące jest to, że teoria superstrun ogranicza liczbę wymiarów przestrzeni i czasu do dziesięciu. Szczególną cechą teorii superstrun jest to, że mikroskopijne struny (około 100 miliardów miliardów razy mniejsze od protonu) mogą drgać tylko w dziesięciowymiarowej czasoprzestrzeni.

Mistycy, filozofowie i autorzy literatury fantastycznonaukowej zawsze fascynowali się wyższymi wymiarami. Teraz jednak mamy matematyczne powody, aby wierzyć w dziesięciowymiarową czasoprzestrzeń, ponieważ tylko we wszechświecie o takiej liczbie wymiarów jest wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić zarówno teorię kwantową, jak i teorię Einsteina. (Jeśli zapiszemy teorię superstrun, powiedzmy, w 12 lub 13 wymiarach, staje się ona matematycznie niespójna. Wszechświat, który początkowo miałby taką liczbę wymiarów, byłby niestabilny i zredukowałby się do wszechświata dziesięciowymiarowego). W ten sposób narodził się nowy, zaskakujący obraz kosmologii kwantowej. Dziesięciowymiarowe pęcherzyki- -wszechświaty są niestabilne. Nasz pęcherzyk wkrótce po powstaniu podzielił się na dwie części: cztero- i sześciowymiarowy wszechświat.

Wszechświat sześciowymiarowy zapadł się i te wymiary uległy takiemu skręceniu (są 10 bilionów bilionów razy mniejsze od atomu), że nie możemy ich zobaczyć. Jednak zapadnięcie się sześciowymiarowego wszechświata umożliwiło ekspansję naszego czterowymiarowego Wszechświata, dając w efekcie rozszerzający się kosmos, który obserwujemy dzisiaj. Jest on produktem ubocznym o wiele bardziej gwałtownego zdarzenia, jakim było rozbicie dziesięciowymiarowej czasoprzestrzeni. Oznacza to również, że inne pęcherzyki mogą rozpadać się na 5, 6, 7, 8 lub 9 wymiarów. Można jednak wykazać, że w takich pęcherzykach nie pojawiło się życie. Fizyka mówi nam, że stabilne układy gwiazdowe, atomy i protony mogą istnieć tylko w czterowymiarowym wszechświecie. Nasz Wszechświat ma prawdopodobnie cztery wymiary dlatego, że w przeciwnym razie w ogóle by nas tu nie było i nie moglibyśmy zastanawiać się nad tym problemem.

Moich słuchaczy zbija z tropu stwierdzenie, że fizyka Wszechświata przed Wielkim Wybuchem stała się jedną z najmodniejszych dziedzin badań w przodujących laboratoriach na całym świecie. Narodzinom nowej nauki, zwanej kosmologią kwantową, których świadkami właśnie jesteśmy, towarzyszy wyczuwalna atmosfera podniecenia. Chociaż nie ma jeszcze doświadczalnych dowodów przemawiających za poprawnością kosmologii kwantowej, teoria ta ma tak nieodparty urok, że znalazła się w centrum intensywnych badań naukowych. Już teraz zmusiła nas, niemal wbrew naszej woli, abyśmy stawili czoło niezwykłym możliwościom istnienia wszechświatów równoległych, tuneli czasoprzestrzennych i dziesiątego wymiaru.

Tematyka ta pociąga wielu fizyków, idących w ślad za takimi pionierami, jak Stephen Hawking czy laureat Nagrody Nobla Murray Gell-Mann. Na pierwszy rzut oka termin "kosmologia kwantowa" wydaje się oksymoronem, takim jak "koliber wielki". W końcu kosmologia wywodzi się z ogólnej teorii względności Einsteina, czyli teorii grawitacji. Fizycy posługują się nią, aby opisać rozszerzający się Wszechświat; można go porównać do nadmuchiwanego balonika, którego gładka powierzchnia pokryta jest bilionami malutkich galaktyk. Teoria kwantowa natomiast opisuje świat subatomowy, który zaludniają tysiące niezwykłych mieszkańców, takich jak elektrony, protony, kwarki, a może nawet superstruny. Podobnie jak oliwa i woda, ogólna teoria względności i teoria kwantowa nigdy się ze sobą nie mieszają.

Zupełnie inaczej podchodzą na przykład do opisu grawitacji. Z punktu widzenia ogólnej teorii względności grawitacja pojawia się wskutek zakrzywienia ciągłej, gładkiej tkanki czasoprzestrzeni, natomiast z punktu widzenia teorii kwantowej jest ona wynikiem wymiany małych porcji energii, zwanych grawitonami. Przez ostatnie 50 lat ogólna teoria względności i teoria kwantowa były w stanie zimnej wojny. Każda z nich rozwijała się niezależnie od drugiej i każda miała na swym koncie niekwestionowane sukcesy, o ile pozostawała na swoim terenie. Te dwie teorie muszą się jednak spotkać w chwili Wielkiego Wybuchu, kiedy siła grawitacji i temperatura były tak olbrzymie, że nawet cząstki elementarne musiały ulec rozerwaniu. Przy takich energiach teoria Einsteina staje się bezużyteczna, ustępując pola teorii kwantowej. Efekty kwantowe zaczynają przeważać nad efektami ogólnej teorii względności przy temperaturze 1032 kelwinów, czyli bilion bilionów razy gorętszej niż temperatura panująca w centrum wybuchającej bomby wodorowej. Innymi słowy, tajemnica Wielkiego Wybuchu leży w połączeniu tych dwóch teorii w teorię wszystkiego, która zawierałaby je obie.

Fizycy potrzebują kwantowej teorii grawitacji, która opisywałaby zarówno subatomowy świat kwantów, jak i strukturę Wszechświata. Z tego niezwykłego mariażu ogólnej teorii względności i teorii kwantowej wynikają jeszcze bardziej niezwykłe konsekwencje, takie jak wszechświaty równoległe i hiperprzestrzeń. Jedna z zasad kosmologii kwantowej mówi, że Wszechświat należy traktować jak cząstkę kwantową, a najprostszą cząstką jest elektron. W szkole na lekcjach chemii dowiadujemy się, że nigdy nie wiadomo na pewno, na którym poziomie energetycznym znajduje się elektron; fluktuacje kwantowe powodują, że przebywa on jednocześnie na różnych poziomach. Gdy zatem potraktujemy Wszechświat jak elektron, musimy dojść do wniosku, że może on istnieć równocześnie w kilku różnych stanach, czyli w postaci wszechświatów równoległych.

Materiał pochodzi z wykładu Michio Kaku

WIZJE

Urywek z ksiązki o tym tytule (VISIONS), autora Michio Kaku, który jest profesorem fizyki w City College w Nowym Jorku, współ wynalazcą teorii "string field" i autorem Hyperspace.
Tłumaczyła Joanna Woyciechowska.

Łączenie Umysłu z Medycyną

W świecie po roku 2020 można przewidzieć, że uczeni będą mogli łączyć rożne ludzkie części ciała z "chipsami" silikonowymi, w celu uczynnienia porażonych i nieczynnych organów . Powodem dla takiego optymizmu jest ( słuch JW) i to, że tylko niewielka ilość neuronów (komórek nerwowych) jest włączona w kontrolowanie wielu organów ciała, i to powinno być stosunkowo proste znaleźć rodzaj unerwienia tych organów. Jednakże, bezpośrednie połączenia z samym mózgiem, stanowią cały nowy zestaw problemów.

Liczba neuronów w samym rdzeniu kręgowym jest tak ogromna, że to jest niemożliwe, żeby w przewidywanej przyszłości można było podłączyć do elektrod choćby ich cześć. To byłoby podobnie jak ktoś chciałby połączyć sieć telefoniczna Nowego Jorku z reszta świata bez przewodnika, lub instrukcji. Unerwienie mózgu jest tak skomplikowane i delikatne, że bioniczne połączenia z komputerem lub z siecią neuronów w tej chwili wydaje się niemożliwe bez spowodowania trwałego uszkodzenia.

Obecnie nasze zrozumienie mózgu jest bardzo prymitywne. Wiemy tylko w zarysie (na podstawie badań osób z uszkodzeniem mózgu, PET skanem), które części mózgu są połączone z którymi częściami ciała. Uczeni tylko na poziomie strukturalnym wiedza, które części mózgu są odpowiedzialne za generalna funkcje. Na poziomie cząsteczkowym jednak, ta wiedza jest jeszcze znikoma.......................

Liczne eksperymenty wykazały, że nasze nastroje, łącznie ze stresem i nasze społeczne kontakty maja natychmiastowy wpływ na stopień aktywności naszego układu immunologicznego i naszej podatności na zakażenia. Będzie to możliwe do całkowitego wyjaśnienia używając narzędzi biologii molekularnej. Powiązania umysł /ciało, czasami widziane przed główny nurt medycyny jak szarlataństwo, wkrótce zostaną wyjaśnione przez medycynę cząsteczkową, która będzie mogła wykazać te wzajemne połączenia. My już wiemy bardzo dużo na ten temat, ale ciągle nie rozumiemy go na wyższym poziomie.

W ciągu ostatnich kilku lat powstał zalew solidnych nowych eksperymentów i analiz wskazujących niezbicie na istnienie połączeń umysłu z ciałem. W 1996 roku badania z Johns Hopkins wykazały połączenia miedzy atakiem serca i depresja. Lekarze obserwowali 1551 osób przez ponad 13 lat i znaleźli, że osoby z depresja miały atak serca czterokrotnie częściej.... Wysoki stopień stresu był lepszym wskaźnikiem śmierci, niż nadciśnienie, czy wysokie poziomy cholesterolu czy tłuszczy we krwi.

Kontakty z ludźmi działały ochronnie bez względu na poziom stresu. (Lista na temat SM. JW) Izolacja od ludzi wykazała alarmująco wysoka liczbę śmierci.
Stres obniża odpowiedź immunologiczna na przeziębienia wirusowe.... Nasz układ immunologiczny jest barometrem naszego stresu emocjonalnego.
Dane z Yale Univ, z 1993 roku: Stres działa negatywnie na cukrzyce, choroby serca, przerzuty nowotworowe, ataki astmy, i choroby jelit. Stres wpływa ujemnie na sam układ nerwowy niszcząc hipokamp, a zatem niszcząc pamięć. Stres powoduje zaostrzenia herpes, raka okrężnicy, chorób serca, zwłaszcza wtedy kiedy brak wiary w poprawę i brak optymizmu. Gniew i depresja pogarszają przebieg tych chorób. W 1996 r. dane z NIH: kobiety z depresja miały osteoporozę większa niż z menopauzy.
Połączenia miedzy układami nerwowym, endokrynologicznym i immunologicznym istnieją i działają na zasadzie wzajemnego sprzężenia zwrotnego.

Lekarze przyszłości zmuszeni przez medycynę molekularna, będą zwracali uwagę na styl życia, stany emocjonalne, grupy wsparcia, regularne ćwiczenia i relaksacje (jak joga, medytacja, wakacje) oraz na drogi wentylowania gniewu i stresu ( w tym techniki oddychania)..



Recenzja - "Hiperprzestrzeń. Naukowa podróż przez wszechświaty równoległe, pętle czasowe i dziesiąty wymiar"

Recenzował: Łukasz'edo'Huculak

W ostatnich dniach, dzięki uprzejmości Wydawnictwa Prószyński i S-ka, miałem możliwość lektury jednej z pozycji autorstwa Michio Kaku, profesora fizyki Uniwersytetu w Nowym Jorku. Spodziewałem się zatem przyjemnego czytadła o najnowszych teoriach fizycznych przekazanych w przystępny sposób.

I rzeczywiście, na prawie 350 stronach czuje się niesamowitą fachowość autora. Każdy temat w tekście jest potraktowany z wielką dbałością o szczegóły. Opisane są takie zagadnienia jak: wyższe wymiary w malarstwie i literaturze przełomu XIX i XX wieku, matematyczna teoria wyższych wymiarów (najciekawszy i najlepiej napisany rozdział). Do tego teorie Einsteina, kwantowa, Wielka Teoria Unifikacji, superstruny, uwzględniono też Wielki Wybuch. Nie zapomniano o opisie możliwości, jakie mogą otworzyć się przed ludzkością wykorzystującą dodatkowe, zwinięte wymiary przestrzenne. Oczywiście znajdziemy tu także informacje na temat tytułowych wszechświatów równoległych i innych bytów z pogranicza science fiction. Cały wykład jest przetykany wieloma przykładami, które mają ułatwić zrozumienie tych niesamowitych i dość skomplikowanych twierdzeń.

Niestety, książkę trudno przełknąć nie posiadając żadnego pojęcia o opisywanej dziedzinie. Boleśnie to odczułem czytając rozdział poświęcony teorii superstrun. Mimo uważnego wczytywania, nadal nie mam zielonego pojęcia skąd, dlaczego i co to są te struny. Autor, chcąc pokazać pewne najważniejsze z punktu fizyka sprawy, zapomina niekiedy, że literatura popularnonaukowa powinna być dobrą lekturą również dla czytelnika, który dopiero się z nią zapoznaje. In minus należy także zaliczyć skłonność Kaku do wyjaśniania rzeczy niejako "od tyłu", tzn. najpierw pisze, co wynika z teorii, którą będzie opisywał, a dopiero później odnajdujemy coraz "łatwiejsze" uściślenia. Ostatecznie można się do tego przyzwyczaić, powyższy sposób twórca stosuje konsekwentnie, ale związane jest to z częstym wertowaniem kartek i powrotem do już przeczytanych akapitów. Na koniec dodam, że tekst książki został opublikowany w Stanach Zjednoczonych w 1994 roku i nierzadko miałem wrażenie, iż niektóre informacje są już nieco "zakurzone".

"Hiperprzestrzeń..." można potraktować jako przekrój największych odkryć teoretycznych w zakresie fizyki w XX wieku. Szczególny nacisk kładzie się w niej na aspekt wyższych wymiarów. Z pewnością czytelnicy zaznajomieni z tematyką książki odkryją w niej wiele nowego, jednak laik nie poradzi sobie z lekturą. To nauka, ale chyba już nie popularna.

http://www.sm.fki.pl/tematy.php?nr=fizyka


źródło cytatu:
http://www.paranormalne.pl/topic/1930-m ... rzestrzen/


---
dodatki
Wszechświat- Podróże w czasie
phpBB [video]


Podróże w czasie (zagadki wszechświata z morganem M. Freemanem)
phpBB [video]

_________________
doświadczenie jest prawdziwe wewnątrz pudełka,ale samo pudełko już nie



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 5 ] 

Strefa czasowa UTC [letni]



Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  
Nowości Nowości Mapa Strony Mapa Strony Index Mapy strony Index Mapy strony RSS RSS Lista kanałów Lista kanałów | Powered by phpBB © 2007 phpBB3 Group