Zaloguj się
Nazwa użytkownika:   Hasło:   Loguj mnie automatycznie  
Dzisiaj jest 21 wrz 2019, 4:11

Strefa czasowa UTC [letni]





Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 1 ] 
Autor Wiadomość
Post: 02 mar 2013, 19:53 
Offline
Globalny moderator
Globalny moderator
Awatar użytkownika

Rejestracja: 15 lut 2013, 16:42
Posty: 3412
Płeć: mężczyzna
następny tekst z własnego archiwum [17.10.2006].Opinie są różne i pewnie takie pozostaną,
są tacy co traktują to dzieło jako prawdziwe i przeciwnicy na całej linii.Skojarzyłem

wklejony tutaj tekst z linkiem i informacją stąd:

http://innemedium.pl/wiadomosc/ewangelia-barnaby-jest-sredniowiecznym-falsyfikatem

Opcja innej wiary/religii jako następnego systemu spaczania umysłu : included.
dla zainteresowanych/badaczy/ciekawych itd ... przeczytaj/przemyśl/odrzuć.
Kwestia doboru opcji.Ale się z tym nie identyfikuj.

-=-

Ewangelia Barnaby
Barnaba urodził się na Cyprze, był Żydem i nosił imię Józef. Należał do pierwszych, którzy
uwierzyli Jezusowi w jego proroczą misję, zajmował też ważne miejsce wśród apostołów.
Został obdarzony przydomkiem Barnaba, co oznacza „dający rady, zachęcający do dobra.”
Uznany jest też przez świat chrześcijański za wielkiego świętego, który wraz z Pawłem
uczestniczył w podróżach misyjnych. Każdego roku 11czerwca obchodzi się jego imieniny.
Barnaba wszystko to, co usłyszał i nauczył się od św.Jezusa nie dokonując żadnych zmian
spisał. Ta Ewangelia wraz z pozostałymi w pierwszych trzystu latach była rozpowszechniana i
głoszona. W roku 325 na Ekumenicznym Konsylium w Nicei podjęto decyzję zniszczenia
wszystkich Ewangelii w j.hebrajskim. Ewangelia Barnaby została również zniszczona, ponieważ
wydano rozkaz, że ten, kto będzie posiadał lub czytał inną oprócz zezwolonych czterech
Ewangelii (Marka, Mateusza, Jana, Łukasza) zostanie ukarany karą śmierci. Ewangelie te
zostały przetłumaczone na j.łaciński. Ewangelia Barnaby nagle zniknęła. Jednak w roku 383

Papież Damasus stał się przypadkiem właścicielem jednego z pozostałych egzemplarzy
Ewangelii Barnaby i schował ją w Bibliotece Papieskiej.W roku 993/1585 znalazł ją tam
przyjaciel Papieża Sextusa Fra Marino. Ta Ewangelia zainteresowała go bardzo, ponieważ
znany chrześcijański duchowny Ireneusz (130-200) najprawdopodobniej w roku 160 głosił, że
„Bóg jest jeden i Jezus nie jest synem Boga” i uważał, że Paweł wprowadził do zasad wiary
chrześcijańskiej błędne wierzenie w trójcę lub w trzech bogów pod wpływem rzymskiego
wielobóstwa. W swojej krytyce jako świadectwo wskazywał Ewangelię Barnaby, która objawiała,
że Bóg jest jeden. Wiedzący o tym Fra Marino przeczytał bardzo dokładnie Ewangelię Barnaby
i najprawdopodobniej w latach 1585-1590 przetłumaczył ją na j.włoski. Ten rękopis po
zmianie wielu właścicieli znalazł się w końcu w posiadaniu doradcy Króla Prusji Cramera. W
roku 1120/1713 sprezentował on ten drogocenny rękopis Księciu Eugene de Savoie (1663-1736),
który w owym czasie zyskał wielką popularność po pokonaniu Turków pod Zentą odbierając od
nich Węgry i zdobywając twierdzę Belgrad. Po jego śmierci w roku 1738 Ewangelia Barnaby
została przeniesiona wraz z prywatną biblioteką Księcia Eugene de Savoie do Królewskiej
Biblioteki w Wiedniu (Hofbibliothek).

Po raz pierwszy w tej bibliotece włoskie tłumaczenie Ewangelii Barnaby znalazło dwóch
Anglików, Pan i Pani Ragg. Przetłumaczyli je na j.angielski. W roku 1325/1907 w Oxfordzie
to angielskie tłumaczenie zostało wydrukowane. Jednak i te tłumaczenia w tajemniczy sposób
zniknęły. Z pozostałych dwóch tłumaczeń jedno znajduje się w Muzeum Brytyjskim, a drugie w
Waszyngtońskiej Kongresowej Bibliotece w USA. Po wielu staraniach udało się w roku 1973
ponownie wydrukować to tłumaczenie w j.angielskim. Poniżej znajdują się fragmenty
pochodzące z tego tekstu:

Ewangelia Barnaby, rozdział 70.: „Jezus był bardzo zły na Piotra, który powiedział do
niego, że jest on synem Boga. Skarcił go i powiedział mu: Idź precz, odsuń się ode mnie! Ty
jesteś szatanem i chcesz mi uczynić zło. Potem zwrócił się do swoich Apostołów mówiąc:
Szkoda tych, co do mnie w ten sposób się zwracają! Bóg nakazał mi ich przekląć.”
Z rozdz.71.: „Ja nikomu grzechów nie wybaczę. Tylko Bóg wybaczy.”
Z rozdz.72.: „Przyszedłem na świat, by przygotować drogę Prorokowi, który przyniesie na
ziemię pozdrowienie Wielkiego Boga. Bądźcie jednak ostrożni! Do jego przyjścia nie dajcie
się oszukać, ponieważ powstanie wielu fałszywych proroków, którzy biorąc moje słowa
sfałszują moją Ewangelię. Na pytanie Andrzeja: Czy możesz opisać nam znaki, jakimi będzie
obdarzony ten Prorok? odpowiedział: Ten Prorok nie przyjdzie w waszych czasach. Przyjdzie
po was kilka lat później, gdy moja Ewangelia zostanie sfałszowana, w czasie, gdy liczba
prawdziwych wierzących nie przekroczy 30 osób. Wtedy to Wzniosły Bóg pożałuje ludzi i ześle
im swego wysłannika. Nad jego głową będzie się znajdowała zawsze biała chmura. Będzie on
bardzo mocny, zniszczy bożki i ukarze bałwochwalców. Dzięki niemu ludzie poznają Boga, będą
go czcić i również poznają w rzeczywistości mnie, kim byłem. Zemści się na tych, co o mnie
mówili inaczej niż jako o człowieku.”

Z rozdz.96.: „Bóg, w którego obecności jest mój duch, jest żywy. Nie jestem Mesjaszem,
który jest oczekiwany przez cały świat, o którym został poinformowany Prorok Abraham przez
Boga, który przyjdzie z jego pokolenia. Potem, gdy opuszczę świat, to szatan będzie
przekonywać wszystkich o tym, że ja jestem Bogiem lub synem Boga. Te przeklęte intrygi od
nowa odżyją. Moje słowa i wiara zostaną do tego stopnia zmienione, że pozostanie prawidłowo
wierzących 30 osób albo nikt. Wtedy to Bóg zlituje się nad ludźmi i ześle prawdziwego
Mesjasza, Swojego Proroka, dla którego On wszystko stworzył. Ten Prorok przyjdzie z
południa. Będzie posiadał wielką moc. Powali bożki, zlikwiduje bałwochwalstwo, da koniec
panowaniu szatana nad ludźmi. Wybawienie Boga dotrze razem z nim do wierzących i ci, którzy
uwierzą w jego słowa, zostaną obdarzeni przeróżnymi darami.”
Z rozdz.97.: „Na pytanie jasnowidza: Jakie imię będzie nosił ten Mesjasz, o którym mówisz i
jakie są znaki jego przyjścia? Jezus odpowiedział w ten sposób: Piękność imiena Mesjasza
jest warta podziwu. Gdy Bóg stworzył Jego ducha, to obdarzył Go tym imieniem i gdy osadził
Go w niebiańskim przepychu, to powiedział: Poczekaj, Pocieszycielu! Ze względu na Ciebie
stworzę Raj, świat i wiele stworzeń. Sprezentuję je Tobie. Kto Ciebie będzie cenił, tego ja
będę cenił. Kto będzie Ciebie przeklinał, ten będzie przeze mnie przeklęty. Ja Ciebie
wysyłam na ziemię jako mojego Proroka, ratownika (wybawcę). Twoje słowa będą tylko prawdą.
Ziemia i niebo może zniknąć, jednak Twoja wiara będzie nieskończona. Jego świętym imieniem
jest imię Pocieszyciel. Na to zebrany wokoło Jezusa lud podnosząc głos zaczął wołać:
Pocieszycielu, szybko przyjdź, by uratować świat!”
Pocieszyciel - po arabsku brzmi Ahmed - od tego pochodzi imię Muhammed
Z rozdz.128.: „Bracia! Ja jestem stworzony tak jak i wy z ziemi. Tak jak i wy chodzę po
ziemi. Bądźcie świadomi swoich grzechów i wyrażajcie skruchę! Moi kochani Bracia! Szatan
przy pomocy żołnierzy rzymskich oszuka was mówiąc o mnie, że ja jestem synem Boga.

Pomyślcie o Rzymianach, którzy zostali przeklęci przez Boga, ponieważ czcili oni fałszywym,
zmyślonym bożkom i nie uwierzcie im, bo też zostaniecie przeklęci przez Boga.”
Z rozdz.136.: W tym fragmencie podane są najpierw wiadomości na temat Piekła i potem
opisane jest, jak Pocieszyciel uratuje swoją wspólnotę religijną przed Piekłem.
Z rozdz.163.: „Na pytanie Apostołów: Czy możesz nam opisać Proroka, o którego przyjściu
głosisz? odpowiedział Jezus z wielką radością: Na imię mu Pocieszyciel. Gdy przyjdzie on,
jeśli nawet od długiego okresu czasu nie padał deszcz, to drzewa wydadzą owoce. W jego
czasach ludzie będą mieli wiele możliwości do czynienia dobrych uczynków. Miłosierdzie Boga
będzie tak wielkie jak padające na nich obfite deszcze.”

O ostatnich dniach - przed wniebowzięciem Jezusa, Ewangelia Barnaby podała następujące
wiadomości w:

rozdz.215-222: „Gdy żołnierze rzymscy weszli do domu, by schwytać Jezusa, to czterech
wielkich Archaniołów: Gabriel, Michał, Rafał i Uriel na rozkaz Wzniosłego Boga schwytali go
i przez okno wynieśli do nieba. W tym samym czasie żołnierze rzymscy złapali
przewodniczącego im Judasza wołając: Ty jesteś Jezusem. Pomimo wszystkich zaprzeczeń,
wołania, błagania zaprowadzili ciągnąc go na krzyż i powiesili. Później Jezus ukazał się
swojej matce i Apostołom. Do Marii zwrócił się: Matko widzisz, że nie zostałem ukrzyżowany.

Na moim miejscu zdrajcę Judasza powieszono na krzyżu i on umarł. Wystrzegajcie się szatana!
Podając fałszywe wiadomości będzie on robił wszystko, żeby oszukać świat. Czynię was
świadkami tego, co widzieliście i usłyszeliście. Potem modlił się do Wzniosłego Boga, by
chronił wierzących i naprowadził grzesznych na prawidłową drogę. W końcu zwracając się do
Apostołów powiedział: Dary i miłosierdzie Wzniosłego Boga niech będą razem z wami. Potem
czterech wielkich Aniołów na oczach Apostołów i matki ponownie wzniosło go do nieba.”
Jak widać Ewangelia Barnaby informuje o przyjściu ostatniego Proroka Muhammeda (niech pokój
będzie z nim) 600 lat przed jego przyjściem. Mówi o tym, że Bóg jest jeden i zaprzecza
istnieniu trójcy.

Europejskie encyklopedie na temat Ewangelii Barnaby informują w ten sposób: „Rękopis zwany
Ewangelią Barnaby został napisany w XV wieku przez Włocha, który przeszedł na Islam, jest
zmyśloną księgą.”
Te wyjaśnienia są całkowicie błędne. Ewangelia Barnaby została wyklęta przez kościół w III
w n.e., tj. przed przyjściem Proroka Mahometa 300 lat wcześniej. Znaczy to też, że już w
tamtych czasach nie szła na rękę fanatykom chrześcijańskim mowa o tym, że Bóg jest jeden i
że po Jezusie przyjdzie jeszcze inny Prorok. Nie jest też możliwe, by można było uznać za
muzułmanina tego pisarza jeszcze przed ojawieniem Islamu. Fra Marino tłumaczący na j.włoski
tę Ewangelię był katolickim duchownym i o tym, że został muzułmaninem nie ma żadnych
dowodów. Nie było też żadnego powodu, żeby zmienić tłumaczenie. Nie powinniśmy zapomnieć
też o tym, że wiele lat wcześniej tzn. w latach 300-325 n.e. wielu ważnych teologów
chrześcijańskich nie uznało Jezusa za syna Boga i udowadniając, że był takim samym
człowiekiem jak my, powoływali się na Ewangelię Barnaby. Do najważniejszych z nich należy
biskup Lucjan z Antiochii. Jednak jeszcze sławniejszy od niego jest jego uczeń Ariusz
(270-366), który był biskupem Aleksandrii. Później został on wyklęty z kościoła przez
Patriarchę Konstantynopola, Aleksandra. Z tego też powodu udał się do swego przyjaciela
biskupa Izmidu Euzebiusza. Wokół niego zebrało się wielu sympatyków, a nawet siostra
Imperatora Bizancjum Konstantyna należała do sekty Arian. Później za czasów Mahometa,
papież Honoriusz głosił, że Jezus jest tylko człowiekiem i wiara w trójcę jest fałszywa.
Papież ten zmarł w roku 630 i po śmierci 48 lat później, tj. w roku 678 został wyklęty z
kościoła przez zebrany w Konstantynopolu II Ekumeniczny Sobór. W roku 1547 L.F.M. Sozzini,
który znajdował się pod wpływem sycylijskiego zakonnika Camillo, zwrócił się do jednego z
największych chrześcijańskich teologów, założyciela Kalwinizmu, Francuza J.Calwina
(1509-1564) wypowiadając się, że nie wierzy w trójcę, jest on zwolennikiem sekty Ariusza i
neguje wiarę w to, że „wielki grzech Adama był powodem przyjścia na świat Jezusa, by
odkupić ludzi z tego grzechu.” Jego bratanek F.P.Sozzini wydał w roku 1562 książkę, w
której ostatecznie zaprzecza ubóstwieniu Jezusa. W roku 1577 Sozzini wyjechał do
Clausenburga (dzisiaj Cluj) w Transylwanii, ponieważ rządził tam Sigismund, który też
zaprzeczał wierzeniu w trójcę. Tam też znany biskup Fransis Dawid (1510-1579), który był
całkowicie przeciwny wierzeniu w trójcę, założył sektę. Sekta ta powstała w Polsce w
mieście RAKOW, dlatego też zwolennicy jej nazywani są rakowianami. Wszyscy oni wierzyli w
głoszone przez Arian zasady religijne. Powodem umieszczenia tych historycznych zdarzeń na
mojej stronie jest chęć wyjaśnienia czytelnikom, że dużo wcześniej wielu wielkich teologów
chrześcijańskich nie uwierzyło w istniejące Ewangelie i za prawdziwą przyjęli Ewangelię
BARNABY. Papiestwo i jego poplecznicy wiedzieli, jak wielkie wzburzenie wywołuje Ewangelia
Barnaby, dlatego też robili wszystko, co jest możliwe, by całkowicie ją zniszczyć.
Pomimo dokonanych wielu zmian w używanych dzisiaj przez chrześcijan Ewangeliach i Starym
Testamencie można znaleźć fragmenty, które mówią o tym, że po Jezusie przyjdzie jeszcze
jeden Prorok. I tak w Ewangelii Jana 16,7 (korzystamy z Pisma św. Starego i Nowego
Testamentu, Wydawnictwo Pallatinium Poznań-Warszawa 1980) napisane jest: „Jednakże mówię
wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie
przyjdzie do was” i dalej w 12-14 wersecie: „Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale
teraz jeszcze znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do
całej prawdy. Bo nie mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi.” Tutaj
słowo „On” w Ewangelii jest tłumaczone jako „Duch” lub „Duch święty”. Gdy tymczasem w
oryginalnym tekście w j.łacińskim napisane jest słowo „PARACLET”, co oznacza
„Pocieszyciel”. Znaczy to też, że teologowie pomimo wielkich starań nie potrafili usunąć
słów: „po mnie przyjdzie Pocieszyciel”. W innym miejscu tej samej księdze mówił: powie
wszystko, cokolwiek usłyszy i oznajmi wam rzeczy przyszłe.W Księdze Nowego Testamentu w
Pierwszym Liście do Koryntian Pawła 13,8-10 napisane jest: „Miłość nigdy nie ustaje, nie
jest jak proroctwa, które się skończą, albo jak dar języków, który zniknie (j.łaciński,
staro-grecki), lub jak wiedza (jak wiedza średniowieczna), której zabraknie. Po części
bowiem tylko poznajemy i po części prorokujemy. Gdy zaś przyjdzie To, co jest DOSKONAŁE,
zniknie to, co jest tylko częściowe.” Wskazuje to na to, że każdy chrześcijanin wierzący w
przyjęte przez kościół Ewangelie, które uznane są za prawdziwe, powinien uwierzyć też i w
te fragmenty, w których jest mowa o przyjściu ostatniego Proroka.

Ewangelia została napisana najpierw w języku hebrajskim. W średniowieczu została
przetłumaczona na j.łaciński. Gdy Chrześcijaństwo zaczęło się rozpowszechniać, to napotkało
na wiele trudności ze strony żydów i pogan. Pierwsi chrześcijanie zostali zmuszeni do
ukrywania swojej religii. Modlili się w świątyniach, które budowali pod ziemią, we
wyżłobionych skałach i w skrytych miejscach. Tortury i prześladowania dokonywane przez
żydów nie przeszkodziły jednak w rozpowszechnianiu się Chrześcijaństwa. Do przodujących
wśród żydów i największych wrógów Chrześcijaństwa należał Szaweł. Wymyślił on kłamstwo, że

Jezus powołał go do rozpowszechniania Chrześcijaństwa wśród narodów nieżydowskich (Nowy
Testament; Dzieje Apostolskie,9). Szaweł zmienił swoje imę na Paweł. Zmienił też religię
Jezusa. Monoteizm (jedynobóstwo) zamienił na wielobóstwo-wiarę w trójcę. Zmienił też
Ewangelię. Powiedział, że Jezus jest synem Boga. Zezwolił chrześcijanom picie alkoholu i
jedzenie wieprzowiny i wprowadził do wiary wiele zabobonów. Fałszywe myśli zaczął
rozprowadzać wśród wyznawców Jezusa. Doszło do podziału na sekty. Oddalono się od
prawidłowej drogi Boga. Wymyślono różne legendy. Zrobiono wiele wymyślonych rzeźb i obrazów
Jezusa. Przyjęto znak krzyża i uznano go za symbol. Zaczęto oddawać cześć krzyżowi i
rzeźbom. To znaczy powrócono ponownie do bałwochwalstwa. Uznano Jezusa za syna Boga, pomimo
to, że Jezus nigdy im nic takiego nie powiedział. Mówił im tylko o św.Duchu, tzn. o mocy
udzielonej mu przez Boga. Chrześcijanie będąc zmuszeni do wierzenia jednocześnie w Boga,
Jezusa uznanego za Jego syna i w Ducha św. odsunęli się od wiary wszystkich prawdziwych
religii, których zasadą jest wiara w jednego, niezmiennego stworzyciela: Boga. Zaczęli
wierzyć na raz w trzech różnych bogów tzw. trójcę.

Z biegiem czasu Chrześcijaństwo stało się oficjalną religią wielkich narodów. Rozpoczął się
straszny, ciemny okres średniowiecza. Całkowicie zapomniano prawdziwe nauki Jezusa o
humaniźmie, miłosierdziu i litości. Zamiast nich zapanował fanatyzm, nienawiść, wrogość i
ucisk. W imię Chrześcijaństwa dokonywano trudne do zrozumienia barbarzyństwa. Starano się
zniszczyć wszystkie dzieła cywilizacji Starej Grecji i Rzymu. Sprzeciwiono się nauce i
technice. Uczonemu Galileuszowi, który w swoich pismach udowodnił matematycznie teorię o
tym, że ziemia krąży, co w rzeczywistości przeczytał w książkach uczonych arabskich,
oskarżyli go o ateizm i grozili karą śmierci, jeśli nie odwoła swojej teorii. Joannę d’Arc
zwaną Dziewicą Orleańską, która walczyła za swoją ojczyznę, posądzono o czarodziejstwa i
spalono żywcem. W roku 1553 w Genewie spalono żywcem hiszpańskiego lekarza i teologa
Michela Servenina, ponieważ będąc pod wpływem założyciela protestantyzmu Kalwina, odmówił
wierzeniu w trójcę i bóstwie Jezusa, którego uznawał za Proroka i człowieka i na ten temat
napisał książkę. Opisane jest to w książkach pt. „Kamus-ul-a’lam” i w „Larousse”. Św.

Inkwizycja w organizowanych sądach ogłaszała tysiące ludzi bez powodu ateistami i
dokonywała - rękami oprawców przeróżnych tortur i kaźni. Częstym powodem też była chęć
zdobycia ich majątków. Moc wybaczania grzechów, która należy tylko do Boga, dano księżom,
którzy za przeróżne korzyści materialne chętnie tego dokonywali, a nawet sprzedawali
miejsca w Raju. Najwyżsi liderzy kościoła stali się powszechnie władcami świata. Pod byle
pretekstem wyklinali z kościoła nawet królów. Ogłaszali ich ateistami i zmuszali ich do
przybycia do ich pałaców i błagania o wybaczenie. W roku 1077 ( zimą ! ) w Kanossie,
niemiecki Cesarz Henryk IV czekał boso 3 dni przed pałacem papieża Grzegorza, by z powrotem
przyjęto go do kościoła i unieważniono wydaną na niego anatemę. Wśród papieży i członków
ich rodzin znajdowało się też wielu zbrodniarzy. Do nich należy min.Aleksander Borgia
(Aleksander VI, 1432-1503), który jest najbardziej znany. Borgia w przeróżny sposób truł
swoich wrogów, wśród których znajdowały się również ważne osobistości duchowne i rabował
ich majątki. Dokonał on każdego rodzaju hańby. Ze swoją siostrą żył tak jak mąż z żoną.

Pomimo to był jednak uznany za świętego i bezgrzesznego papieża. Do religii
chrześcijańskiej wprowadzono wiele nielogicznych zasad i tak np. zakaz związku małżeńskiego
duchownych ( wprowadził do kościoła psychicznie nie stabilnych ludzi : dewiantów
seksualnych i zakompleksionych sadystów ), zakaz rozwodu i obowiązek spowiadania się.
Nieomal że za grzech było uznane życie na tej ziemi !
W VII wieku wśród tych ciemności powstająca religia islamska zabłysnęła jak jasne promienie
światła. Poniżej opisując religię islamską zobaczymy dokładnie, na jak wspaniałych,
logicznych i humanitarnych zasadach jest oparta ta wielka religia, jak szybko i łatwo się
rozpowszechniła wobec bałwochwalstwa i zepsutych zasad Chrześcijaństwa. Każdy rozsądny
człowiek przylgnął do tej nowej religii. Muzułmanie posiadając wielki szacunek wobec nauki
i techniki, zgodnie z nakazami Boga zapisanymi w Koranie bardzo pilnie pracowali. W każdej
dziedzinie wiedzy dokonali bardzo wiele nowych odkryć i wykształcili wielu geniuszy.

Dzisiejsze słowa „chemia” i „algebra” pochodzą z j.arabskiego. To i wiele innych przykładów
świadczy owkładzie, jaki muzułmanie wnieśli do w nauki. Muzułmanie w krótkim czasie
założyli wielkie ośrodki nauki tzw.medresy (islamskie wyższe szkoły). Na całym świecie
rozpowszechniali naukę, technikę, tolerancję, higienę i cywilizację. Rozpowszechnili też
dzieła greckich i rzymskich filozofów zbierając i tłumacząc je na j.arabski. Udowodnili, że
znajdują się w nich fałszywe i szkodliwe myśli. Znany na całym świecie filozof Hirschfeld
powiedział: „żaden naród nie został tak szybko zcywilizowany, jak Arabowie przyjmując
Islam.” W średniowieczu, gdy świat chrześcijański znajdował się całkowicie w ciemnościach i
papiestwo zatruwało ludziom życie na świecie, muzułmanie i znajdujące się pod ich
panowaniem narody żyli w spokoju, zadowoleniu i w pokoju. Chrześcijanie chcąc posiąść
bogactwa muzułmańskich krajów, ich majątki i pieniądze napadali na nie. Pod pretekstem
zdobycia uznanego przez nich za święte miasta Jerozolimy, które znajdowało się pod
panowaniem muzułmanów, doprowadzili do powstania wypraw krzyżowych (1096-1270).

Podczas wypraw krzyżowych bezprawnie przelali krew wielu muzułmanów. Sami przyznali się do
tego, że gdy zajęli Jerozolimę, to krew wymordowanych muzułmanów w meczetach sięgała po
brzuchy ich koni. Gdy tymczasem władca Egiptu Saladin, który w roku 1187 ponownie odebrał
od nich Jerozolimę, okazał wobec chrześcijan wielki szacunek i uwolnił wziętego za jeńca
Króla Anglii Ryszarda Lwie Serce. Niektórzy zaślepieni fanatycy chrześcijańscy uznali nawet
wojny dokonane przeciwko Imperium Osmańskiemu za wojny krzyżowe. Jeden z francuskich
historyków posunął się aż tak daleko, że Wojnę Bałkańską (1912-1913) określił jako „
największą wyprawę krzyżową.” Gdy Hiszpanie napadli w roku 897/1492 na Andaluzję (Endulus),
państwo muzułmańskie, to albo wymordowali znajdujących się tam muzułmanów albo zmusili ich
do przejścia na Chrześcijaństwo. Podobnego barbarzyństwa dokonali na amerykańskich
tubylcach Inkach. Hiszpanie zniszczyli ten biedny, spokojnych naród.
Te straszne oszczerstwa i kłamstwa, które głosili chrześcijanie wobec religii islamskiej i
jej wielkiemu Prorokowi (niech pokój będzie z nim) trwają z całą nikczemnością do dzisiaj.
Islamski uczony z Indii Rahmetullah Efendi (niech pokój będzie z nim) podczas debat
przeprowadzonych w roku 1270/1854 w Delhi i później w Stambule z duchownymi protestanckimi
z Anglii postawił ich w takim położeniu, że nie byli oni w stanie dać temu uczonemu żadnej
odpowiedzi. To wielkie zwycięstwo islamskiego uczonego wobec chrześcijańskich duchownych i
udzielone im odpowiedzi zostały przez niego samego spisane w Stambule i wydane w roku
1280/1864 w 2-tomowej książce w j.arabskim pt. „Ishar ul-Hak”. W ostatnich czasach dokonano
ponownie wydania tej książki w Egipcie. Tłumaczenie na j.turecki pierwszego tomu zostało
wydane pod tym samym tytułem w Stambule, drugi tom zaś został wydany pt. „Ibras ul-Hak” w
roku 1293/1877 w Bośni. Zostały wydane również tłumaczenia w j.angielskim, francuskim,
kathiawaryjskim (Indie), perskim i w j.urdu. Wydawnictwo Hakikat wydało wartościowe książki
uczonych islamskich, które dają dowodami odpowiedź na kłamstwa i oszczerstwa zawarte w
księgach zwanych Torą i Ewangelią. Do nich należą: książka w j.arabskim pt. „Tuchfet
ul-Arib” Abdullaha Terdżumana, książka w j.farskim pt. „Misan al-Mewasin” napisana w roku
1288/1871 w Stambule przez Nedżefa Ali, książka pt. „Er-Reddul-Dżamil” Imam-i Gazali (niech
pokój będzie z nim) i książka pt. „Es-Sirat ul-Mustakim” Ibrahima Fasih Haydari
(zm.1299/1881).
Prorok Muhammed (niech pokój będzie z nim) przed i po objawieniu mu Proroctwa nigdy nie
kłamał i z tego powodu też nawet wśród wrogów nazywany był słynnym imieniem
„Muhammed-ul-Emin”, co oznacza godny zaufania, bezpieczny, pewny człowiek Przesadna wrogość
wobec Islamu oślepiła i oczerniła serca niewiernych poniżając ich do tego stopnia, że tą
jasną prawdę ukryli przed ludźmi. Nie znajdując u Proroka Muhammeda (niech pokój będzie z
nim) żadnej wady, by wychować młodzież na wrogów Islamu ważyli się na splamienie tej
religii poniżającymi kłamstwami i oszczerstwami. Te paskudne oszczerstwa są wielkim wstydem
i hańbą ludzkości i wolnych narodów świata, ponieważ Prorok Muhammed (niech pokój będzie z
nim) nakazywał zawsze wzorować się na dobrych charakterach, chronić się od złych
przyzwyczajeń, zachowanie szacunku wobec każdego człowieka bez względu na jego rasę i
wiarę, zakazywał surowo znęcania się nad umarłymi i zwierzętami, czynienia szkód, z
pedanterią zatrzymywał się nad prawami człowieka.

W końcu wśród chrześcijan wystąpili również tacy, którzy buntowali się tyrani papieży,
niezgodnym z rozumem i logiką wierzeniom. W roku 923/1517 ksiądz Martin Luther zbuntował
się papieżowi. Przetłumaczył na j.niemiecki Ewangelię i nie znajdując w niej takich spraw
jak: zakaz związku małżeńskiego duchownych, rozwód, spowiedź i czczenie krzyża wyłączył je
z religii chrześcijańskiej. I tak w roku 931/1524 doprowadził do powstania sekty
chrześcijańskiej zwanej Protestantyzmem. Jednakże nie usunął zasady trójcy (ojca, syna i
ducha św.).

W roku 1534 Król Anglii Henryk VIII zbuntował się papieżowi i pod wpływem jego zachęty i
trudu powstał Kościół Anglikański (Anglo-Amerykański). Znany francuski pisarz Voltaire
(1694-1778) w napisanym w roku 1127/1759 utworze pt. „Candide” zrobił maskaradę z księży i
ich błędnie pouczanych wierzeń religijnych zaszczepionych wrogością wobec techniki oraz z
dokonanych przez nich przeróżnych fałszerstw. Podobne utwory piszący później pisarze
odegrali wielką rolę w powstaniu w roku 1207/1789 Rewolucji Francuskiej. Duchowieństwo po
tej rewolucji straciło swoje znaczenie i wartość. Niestety wtedy też pojawili się bandyci
po stronie Islamu, którzy uznawali siebie samych za wyznawców religii islamskiej, fałszywie
przedstawiając Islam zamiast chrześcijan doprowadzić do Islamu stali się powodem ich
ateizmu. Po Rewolucji Radzieckiej w roku 1917 również porwano się do zgładzenia wiary.

Jednak z biegiem czasu, gdy wpływ rewolucji zaczął się zmniejszać, ludzie zaczęli ponownie
poszukiwać wielkiej mocy, którą mogliby czcić. Znany rosyjski pisarz i zdobywca Nagrody
Nobla w dziedzinie literatury Aleksander Sołżenicyn w utworze pt. „Pierwsze Koło” wyraził
się w ten sposób: „Podczas Drugiej Wojny Światowej nawet Stalin uwierzył w Boga i padając
na kolana błagał Go o pomoc.”
Dzisiaj pomimo, że Chrześcijaństwo zostało dosyć oczyszczone z legend, błędnych wierzeń i
zniknęły w nim dawne wpływy duchowieństwa - chrześcijanie nie wybrnęli z ciemności. W końcu
wśród nich pozostało niewielu wierzących w trójcę. Gdy weźmiemy do ręki dzisiaj używane
europejskie encyklopedie i tak np. znaną niemiecką pt. „Brockhaus”, to pod słowem „Jezus”
znajdziemy następujące wyjaśnienie: „Jezus mówiąc o sobie wiele razy powiedział: Ja jestem
synem człowieczym”, a to znaczy, że wykształcony chrześcijanin w końcu nie uznaje Jezusa
(niech pokój będzie z nim) za syna Boga. Niektórzy z tych chrześcijan znajdując możliwość
zbadania religii islamskiej ratują się ze spaczonej drogi zdobywając prawdziwą religię
Wzniosłego Allacha i zyskują Jego wielkie łaski. Zaś ci, którzy nie posiadają tej
możliwości całkowicie będąc bez wiary stają się ateistami i schodzą na złą drogę. Ta
okoliczność odbija się też bardzo na muzułmanach w wychowaniu wśród nich wielkich uczonych
islamskich. Nowo wykształceni uczeni znajdując się pod wpływem spaczonych sekt, nie znając
wystarczająco Islamu nie potrafią w godny sposób tej swojej pięknej religii przedstawić.
Religia islamska jest na pewno jedyną religią, która zapewnia człowiekowi zbliżenie się do
Wzniosłego Allacha, życie na ziemi w spokoju i pokoju, a po śmierci uzyskanie też Jego
przebaczenia.

-=-
koniec tekstu - i znowu sorry... źródła wtedy nie zapisałem.
-=-
nawet historycy mieli swoje zdania:

http://www.historycy.org/index.php?showtopic=44464

Mruga

_________________
doświadczenie jest prawdziwe wewnątrz pudełka,ale samo pudełko już nie



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 

UDOSTĘPNIJ:

Share on Facebook FacebookShare on Twitter TwitterShare on Tuenti TuentiShare on Sonico SonicoShare on FriendFeed FriendFeedShare on Orkut OrkutShare on Digg DiggShare on MySpace MySpaceShare on Delicious DeliciousShare on Technorati TechnoratiShare on Tumblr TumblrShare on Google+ Google+

: 02 mar 2013, 19:53 
Offline
VIP Member
Awatar

Rejestracja: 17 kwie 2009, 22:37
Posty: 10000
Lokalizacja: PL



Na górę
   
 
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 1 ] 

Strefa czasowa UTC [letni]



Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  
cron Nowości Nowości Mapa Strony Mapa Strony Index Mapy strony Index Mapy strony RSS RSS Lista kanałów Lista kanałów | Powered by phpBB © 2007 phpBB3 Group