Zaloguj się
Nazwa użytkownika:   Hasło:   Loguj mnie automatycznie  
Dzisiaj jest 28 wrz 2020, 12:51

Strefa czasowa UTC [letni]

Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 10 ] 
Autor Wiadomość
Post: 11 lut 2012, 1:45 
phpBB [video]

The human brain is a network of approximately one hundred billion neurons. Different experiences create different neural connections which bring about different emotions.

And depending on which neurons get stimulated, certain connections become stronger and more efficient, while others may become weaker. This is what's called neuroplasticity.

Someone who trains to be a musician will create stronger neural connections that link the two hemispheres of the brain in order to be musically creative.

Eventually every sort of skill or talent can be created.

Rudiger Gamm, who was a self-admitted 'hopeless student', used to fail at basic maths and went on to train his abilities and became a famous 'human calculator', capable of performing extremely complex mathematics.

Rationality and emotional resilience work the same way. These are neural connections that can be strengthened.

Whatever you are doing at any time, you are physically modifying your brain to become better at it.

Since this is sucha a foundational mechanism of the brain, being self-aware can greatly enrich our life experience.


Specyfic neurons and neurotransmitters, such as norepinephrine, trigger a defensive state when we feel that our thoughts have to be protected from the influence of others.

If we are then confronted with differences in opinion, the chemicals that are released in the brain are the same ones that try to ensure our survival in dangerous situations.

In this defensive state, the more primitive part of the brain interferes with rational thinking and the limbic system can knock out most of our working memory, physically causing 'narrow-mindedness'.

We see this in the politics of fear, in the strategy of poker players or simply when someone is stubborn in a discussion.

No matter how valuable an idea is, the brain has trouble processing it when it is in such a state.

ON a neural level, it reacts as if we're being threatened, even if this threat comes from harmless opinions or facts that we may otherwise find helpful and cound rationally agree with.

(people who experience a lot of stress, can find themeselves almost constantly in this defensive mindset, since stress can damage the limbic system and drastically increase emotional irritability)

But when we express ourselves and our views are appreciated, these 'defense chemicals' decrease in the brain and dopamine neurotransmissions activates the reward neurons, making us feel empowered and increasing our self-esteem.Our beliefs gave a profound impact on our body chemistry, this is why placebos can be so effective.

Self-esteem or self-belief is closely linked to the neurotransmitter serotonin. When the lack of it takes on severe proportions, it often leads to depression, self-destructive behaviour or even suicide.

Social validation increases the levels of dopamine and serotonin in the brain and allows us to let go of emotional fixations and become self-aware more easily.


Social psychology often looks at the basic human need to fit in and calls this the 'normative social influence'.
When we grow up, our moral and ethical compass is almost entirely forged by our environment, so our sactions are often a result of the validation we get from society.

But new developments in neuroscience are giving us a better understanding of culture and identity.

Recent neurological research has confirmed the existence of empathetic mirror neurons.

When we experience an emotion or perform an action, specific neurons fire. But when we observe someone else performing this action or when we imagine it, many o f the same neurons will fire again, as if we were performing the action ourselves.

These empathy neurons connect us to other people, allowing us to feel what others feel. And since these neurons respond to our imagination, we can experience emotional feedback from them as if it came from someone else. This system is what allows us to self-reflect.

"The mirror neuron does not know the difference between it and others" .. and is the reason why we are so dependent of social validation and why we want to fit in.
We are in a constant duality between how we see ourselves and how others see us.
This can result in confusion in terms of identity and self-esteem. And brain scans show that we experience these negative emotions even before we are aware of them.

But when we are self-aware, we can alter misplaced emotions because we control the thougts that cause them. This is a neurochemical consequence of how memories become labile when retrieved and how they are restored through protein synthesis.

Self-observing profoundly changes the way our brain works. It activates the self-regulating neo-cortical regions, which give us an incredible amount of control over our feelings.

Every time we do this, our rationality and emotional resilience are strengthened.

When we're not being self aware, most of our thoughts and actions are impulsive and the idea that we are randomly reacting and not making conscious choices is instinctively frustrating.

The brain resolves this by creating explanations for our behaviour and physically rewriting it into our memories through memory reconsolidations, making us belive that we were in control of our actions.
This is also called backward rationalization, and it can leave most of our negative emotions unresolved and ready to be triggered at any time. They become a constant fuel to our confusion as our brain will keep trying to justify why we begaved irrationally.

All this complex and almost schizophrenic subconscious behavior is the resul of a vastly parallel distributed system in our brain.

There is no specific center of consciousness, the appearance of a unity is, in fact, each of these separate circuits being enabled and being expressed at one patricular moment in time [Joseph E. LeDoux]

Our experiences are constantly changing our neural connections, physically altering the parallel system that is our consciousness.
Direct modifications to this can have surreal consequences that bring into question what and where consciousness really is.

If your left cerebral hemisphere were to be disconnected from the right, as is the case in split=brain patients, you wyould normally still be able to talk and think from the left hemisphere, while your right hemisphere would very limited cognitive capacities. Your left brain will not miss the right part, even though this profoundly changes your perception.
Once consequence of this is that you can no longer decrive the right half of someone's face. But you'll never mention it, you'll never see it as a problem or even realize that something has changed. [Joseph E. LeDeux]

Since this affects more than just your perception of the real world and also applies to your mental images, it is not just a sensory problem but a fundamental change in your consciousness.


Each neuron has a voltage which can change when ions flow in or out of the cell. Once a neuron's voltage has reached a certain level, it will fire an electrical signal to other cells, which will repeat the process.

When many neurons fire at the same time, we can measure these changes in the form of a wave.

Brainwaves underpin almost everything going on in our minds, including memory, attention and even intelligence. As they oscillate at different frequencies, they get classified in bands, such as alpha, theta and gamma. Each are associated with different tastks. Brainwaves allow braincells to tune in to the frequency corresponding to their particular task, while ignoring irrelevant signals, similar to how a radio homes in on different waves to pick up radio stations.

The transfer of information between neurons becomes optimal when their activity is synchronized. This is the same reason why we experience cognitive dissonance, the frustration caused by simultaneously holding two contradictory ideas.

Will is merely the drive to reduce dissonance between each of our active neural circuits.

Evolution can be seen as the same process, where nature tries to adapt or 'resonate' with its environment. By doing so, it evolved to a point where it became sel aware and began to ponder its own existence. When a person faces the paradox of wanting purpose whilte thinking that human existence is meaningless, cognitive dissonance occurs.

Throughout history, this has led many to reach for spiritual and religious guidance, challenging science, as it failed to give answers to existential quiestions, such as: "Why or what am i?"


The left cerebral hemisphere is largely responsible for creating a coherent, belief system, in order to maintain a sense of continuity towards our lives. New experiences get folded into the pre-existing belief system. When they don't fit, they are simply denied.

Counter balancing this is the right cerebral hemisphere, which has the opposite tendency. Whereas the left hemisphere tries to preserve the model, the right, hemisphere is constantly challenging the status quo. When the discrepant anomalies become too large, the right hemisphere forces a revision in our world view.

However, when our beliefs are too strong, the right hemisphere may not succeed in overriding our denial.

This can create a profound confusion when mirroring others. When the neural connections that physically define our belief system are not strongly developed or active, then our consciousness, the unity of all the separate active circuits at that moment, may consist mainly of activity related to our mirror neurons.

Just as when we experience hunger, our consciousness consists mostly of other neural interactions for consuming food.

This is not the result of some core 'self' giving commands to different cerebral areas.

All the different parts of the brain become active and inactive and interact without a core.

Just as the pixels on a screen can express themselves as a recognizable image when in unity, the convergence of neural interaction expresses itself as consciousness.

At every moment, we are, in fact, a different image. A different entity when mirroring, when hungry, when watching this video. Every second, we become different persons as we go through different states.

When we use our mirror neurons to look at ourselves, we may construct the idea of identity.
But if we do this with our scientific understandings, we see something completely different.

The neural synergies that produce our oscillating consciousness go far beyond our own neurons. We are equally the result of cerebral hemispheres interacting electrochemically, as we are of the senses connecting our neruons to other neurons in our environment.

Nothing is external.

This is not a hypothetical philosophy, it is the basic property of mirror neurons, which allow us to understand ourselves through others. Seeing this neural activity as your own, while excluding the environment, would be a misconception.

Our superorganismal features are also reflected in evolutions, where our survival as primates relied on our collective abilities.

[John Cacioppo:] Over time, the neocortical regions envolved to permit the modulation of primitive instincts and the overriding of hedonistic impulses for the benefit of the group.

Our selfish genes gave come to promote reciprocal social begaviors in superorganismal structures, effectively discaring the notion of 'survival of the fittest'.

The brain's neural activity resonates most cogherently when there is no dissonance between these advanced new cerebral regions and the older more primitive ones.

What we traditionally call 'selfish tendencies' is only a narrow interpretation of what self-serving behavior entails, wherein human characteristics are perceived through the flawed paradigm of identity instead of through a scientific view on what we are:
a momentary expression of an ever-changing unity with no center.

The psychological consequences of this as an objecitve belief system allow self-awareness without attachment to the imagined self, causing dramatic increases in mental clarity, social conscience, self-regulation and what's often described as 'being in the moment'.

The common cultural belief has mostly been that we need a narrative, a diachronic view on our life, to establish moral values. But with our current understandings of the empathic and social nature of the brain, we now know that a purely scientific view, with no attachment to our identity or 'story', yields a far more accurate, meaningful and ethical paradigm than our anecdotal values.

This is logical, since our traditional tendency to define ourselves as imaginary individualistic constants neurally wires and designs the brain towards dysfunctional cognitive processes, such as compulsive labeling and the psychological need to impose expectations.

Practical labeling underpins all forms of interactions in our daily lives. But by psychologically labeling the self as internal and the environment as external, we constrain our own neurochemical precesses and experience a deluded disconnection.

Growth and its evolutionary side-effects, such as happiness and fulfilment, are stimulated when we are not being labeled in our interactions.

We may have many different views and disagree with one another in practical terms, but interactions that nevertheless accept us for who we are, without judgment, are neuropsychological catalysts that wire the human brain to acknowledge others and accept rationally verified belief systems without dissonance.

Stimulating this type of neural activity and interaction alleviates the need for distraction or entertainment, and creates cycles of constructive behavior in our environment.

Sociologists have established that phenomena such as obesity and smoking, emotions and ideas, spread and ripple through society in much the same way that electric signals of neurons are transferred when their activity is synchronized.

We are a global network of neurchemical reactions. And the self-amplyfying cycle of acceptance and acknowledgment, sustained by the daily choices in our interactions, is the chain-reaction that will ultimately define our collective ability to overcome imagine differences and look at life in the grand scheme of things.

Na górę


Share on Facebook FacebookShare on Twitter TwitterShare on Tuenti TuentiShare on Sonico SonicoShare on FriendFeed FriendFeedShare on Orkut OrkutShare on Digg DiggShare on MySpace MySpaceShare on Delicious DeliciousShare on Technorati TechnoratiShare on Tumblr TumblrShare on Google+ Google+

: 11 lut 2012, 1:45 
VIP Member

Rejestracja: 17 kwie 2009, 22:37
Posty: 10000
Lokalizacja: PL

Na górę
Post: 11 lut 2012, 9:18 
Provost and Judge * 7th Degree
Provost and Judge * 7th Degree

Rejestracja: 04 lut 2012, 20:13
Posty: 143
Czy nie ma tego po polsku? bo nie każdy zna angielski Mruga

Na górę
 Wyświetl profil  
Post: 12 lut 2012, 15:14 
Grand Master Architect * 12th Degree
Grand Master Architect * 12th Degree
Awatar użytkownika

Rejestracja: 09 cze 2009, 19:25
Posty: 787
Lokalizacja: Sopot
Płeć: mężczyzna
Bóg jest w Neuronach
tłumaczenie: Lily i trzysz

Mózg ludzki jest siecią około stu miliardów neuronów. Różne doświadczenia tworzą zróżnicowane połączenia nerwowe, które skutkują odmiennymi stanami emocjonalnymi.

W zależności od tego, które neurony są pobudzane, pewne połączenia stają się silniejsze i bardziej skuteczne, podczas gdy inne słabną. Proces ten nazywamy neuroplastycznością.

Ktoś, kto uczy się gry na instrumencie, tworzy silniejsze połączenia nerwowe, pobudzające obydwie półkule mózgu do kreatywności muzycznej.

Ostatecznie jesteśmy w stanie wytworzyć każdy rodzaj umiejętności albo talentu.

Rudiger Gamm, który mówił, że jest "beznadziejnym przypadkiem", nie radził sobie nawet z podstawami matematyki, do czasu kiedy zaczął intensywnie trenować rachunki i ostatecznie stał się sławnym "ludzkim kalkulatorem", zdolnym do wykonywania w pamięci najbardziej skomplikowanych obliczeń.

Zdolności logiczne i elastyczność emocjonalna działają w taki sam sposób - odpowiadają za nie połączenia nerwowe, które mogą być tworzone, zmieniane, wzmacniane, itd.

Cokolwiek robisz, fizycznie wpływasz na swój mózg, ulepszając go pod tym kątem.

Zatem świadomość istnienia tych zależności może niezwykle wzbogacić nasze życiowe doświadczenie.


Konkretne neurony i neuroprzekaźniki, takie jak noradrenalina, wywołują reakcję obronną, kiedy wydaje nam się, że nasz sposób myślenia jest atakowany przez innych.

Podczas konfrontacji z różnymi opiniami, w naszym mózgu wydzielają się takie same substancje chemiczne, jak w przypadku zagrożenia życia, po to by zwiększyć szanse przetrwania.

W takim stanie, bardziej pierwotna część mózgu przeszkadza w racjonalnym myśleniu, górę bierze układ limbiczny, blokując nasze procesy myślowe i fizycznie powoduje "ciasnotę umysłową".

Możemy to zaobserwować w działaniach polityków, u pokerowych graczy (?) lub po prostu kiedy ktoś jest upartym dyskutantem.

Nieważne jakie idee są prezentowane, mózg ma kłopot z przetwarzaniem tych informacji, kiedy broni swojego "myślowego terytorium".

Na poziomie neuronalnym, dochodzi do takiej reakcji jak w przypadku zagrożenia, nawet jeżeli ta groźba pochodzi z nieszkodliwych opinii lub faktów, które mogłyby się okazać dla nas pomocne lub z którymi zgodzilibyśmy się, gdybyśmy byli w stanie spojrzeć na nie logicznie.

(ludzie, którzy doświadczają wiele stresu, mogą stale przebywać w tym obronnym sposobie myślenia, ponieważ napięcia mogą uszkodzić układ limbiczny i drastycznie zwiększyć wrażliwość emocjonalną)

Ale kiedy mamy przestrzeń do wyrażania samych siebie i nasz sposób bycia jest doceniany, stężenie tych "substancji obronnych" zmniejsza się, a dopamina pobudza "ośrodki nagrody" w mózgu, sprawiając, że czujemy się silniejsi, wzrasta też poczucie naszej wartości. Nasze przekonania mają ogromny wpływ na chemię naszego ciała, dlatego placebo może być tak skuteczne.

Poczucie własnej wartości i wiara w siebie są ściśle związane z serotoniną (neuroprzekaźnik). Jej niedobory często prowadzą do depresji, zachowań autodestrukcyjnych, a nawet samobójstwa.

Akceptacja społeczna (lub grupy) zwiększa poziom dopaminy i serotoniny w mózgu, pozwalając nam łatwiej porzucić emocjonalne uwarunkowania i stać się bardziej samokrytycznym, nie biorąc tej samokrytyki tak mocno do siebie.


Psychologia społeczna często łączy podstawowe potrzeby człowieka z "normatywnym wpływem społecznym"*.

Kiedy dorastamy, nasz moralny i etyczny kompas jest prawie całkowicie kształtowany przez nasze środowisko, więc nasze postrzeganie (samych siebie) jest wynikiem uwarunkowań społecznych.

Nowe badania neurobiologii umożliwiają nam lepsze zrozumienie powiązań kultury i tożsamości.

Ostatnie badania neurologiczne potwierdziły istnienie „empatycznych” neuronów lustrzanych.

Kiedy doświadczamy emocji albo działamy, określone neurony są aktywne. Okazuje się jednak, że kiedy obserwujemy kogoś innego wykonującego to działanie albo kiedy wyobrażamy to sobie, aktywne są te same neurony, jak gdybyśmy sami wykonywali działanie.

Te lustrzane "empatyczne" neurony łączą nas z innymi ludźmi, pozwalając poczuć to co oni. A ponieważ odpowiadają za naszą wyobraźnię, możemy doświadczyć emocjonalnego sprzężenia zwrotnego, jak gdybyśmy sami doświadczali - pomagają nam zajrzeć w głąb siebie.

"Neurony lustrzane nie widzą różnicy między nami a innymi" .. z tego wynika nasza chęć dopasowania się i poprawności społecznej.

Jesteśmy w stanie rozbicia, pomiędzy tym jak sami widzimy siebie, a tym jak widzą nas inni.
Może to doprowadzić do zaburzeń tożsamości i poczucia własnej wartości. Badania mózgu pokazują, że doświadczamy tych negatywnych emocji, jeszcze zanim uświadomimy je sobie.

Ale kiedy jesteśmy uważni i kontrolujemy nasze myśli, możemy zmienić pojawiające się w nas emocje. Dzieje się tak, gdyż wspomnienia mogą być przekłamane, co jest neurochemicznym następstwem zapisywania i odtwarzania ich poprzez zmienną syntezę odpowiednich białek w komórkach mózgowych.

Obserwowanie swoich myśli całkowicie zmienia sposób działania naszego mózgu. Aktywuje to autoregulacyjne obszary kory mózgowej, które umożliwiają kontrolowanie emocji.

Za każdym razem kiedy to robimy, zwiększa się nasza uważność i elastyczność emocjonalna.

Kiedy nie zwracamy należytej uwagi na stan wewnętrzny, większość myśli i działań jest automatyczna, a fakt że reagujemy zbyt impulsywnie i nie w pełni świadomie, może być dla nas frustrujący.

Mózg tworzy logiczne wyjaśnienia dla naszych zachowań i fizycznie przypisuje je do naszych wspomnień, przez reorganizacje pamięci, przekonując nas natychmiast, że kontrolowaliśmy nasze działania.

Określa się to wsteczną racjonalizacją, która prowadzi do zachowania w gotowości do ponownego wybuchu, większości negatywnych, nieprzepracowanych emocji. Są one paliwem naszej dezorientacji, kiedy mózg nadal usprawiedliwia nasze nieracjonalne zachowania.

Całe to zagmatwane, niemal schizofreniczne, podświadome działanie jest rezultatem współistnienia dużej ilości równolegle działających obszarów naszego mózgu, z których każdy może inaczej interpretować zaistniałe wydarzenia.

Nie ma żadnego określonego ośrodka świadomości, a przejawem "jedności" jest fakt, że każdy z tych oddzielnych obwodów ma możliwość wyrażania się w tej samej chwili. [Joseph E. LeDoux]

Doświadczenia stale zmieniają nasze połączenia nerwowe, fizycznie modyfikując te równolegle działające systemy, które tworzą nasza świadomość.

Skutkiem nadmiernie skrajnych zmian mogą być oderwane od rzeczywistości wnioski, w postaci zakwestionowania czym i gdzie w ogóle jest świadomość JA.

Jeżeli twoja lewa półkula mózgowa zostałaby odłączona od prawej (jak w przypadku pacjentów z rozdzielonymi półkulami) nadal byłbyś w stanie normalnie mówić i myśleć dzięki lewej półkuli, podczas gdy twoja prawa półkula miałaby bardzo ograniczone zdolności poznawcze. Twój "lewy mózg" nie odczuje braku prawej części, nawet jeśli głęboko zmieni się twoje postrzeganie.

Konsekwencją tego będzie niemożność rozpoznania prawej połowy czyjejś twarzy. Jednak nie będzie to dla ciebie problemem, bo nigdy nie zauważysz, że coś się zmieniło. [Joseph E. LeDeux]

Ponieważ nie odnosi się to jedynie do postrzegania rzeczywistości, ale ma też wpływ na wyobrażenia, nie jest to tylko problem sensoryczny, ale zasadnicza zmiana w świadomości.

*) Normatywny wpływ społeczny (normative social influence) - wpływ innych ludzi, któremu ulegamy, aby zdobyć ich sympatię i uznanie. W ten sposób osiąga się publiczny konformizm, ale nie zawsze akceptację prywatną wobec przekonań i zachowań grupy.


Każdy neuron ma potencjał elektryczny, który zmienia się pod wpływem przemieszczania się jonów do lub z komórki. Kiedy potencjał ten osiąga pewien poziom, impuls elektryczny przekazywany jest do kolejnych komórek, które powtarzają proces.

Gdy wiele neuronów wysyła impulsy w tym samym czasie, mierzymy je jako fale.
Fale mózgowe są fundamentami prawie wszystkich procesów myślowych, włączając w to pamięć, uwagę i inteligencję. Na podstawie częstotliwości tych fal, klasyfikujemy je w zakresach alfa, theta i gamma, a każdy z nich odpowiada za inne funkcje. Fale mózgowe pozwalają komórkom mózgowym dostroić się do częstotliwości odpowiedniego zadania, oraz ignorowania nieistotnych sygnałów, podobnie jak radio ustawia się na odbiór konkretnej stacji.

Przekazywanie informacji między neuronami staje się optymalne kiedy ich aktywność jest zsynchronizowana. Dlatego też, gdy trzymamy się sprzecznych idei lub pojęć, doświadczamy dysonansu poznawczego lub frustracji.

Wola kieruje uwagę na jedno z pojęć, tak aby zmniejszyć dysonans między aktywnymi obwodami nerwowymi.

Ewolucja może być postrzegana, jako podobny proces, w którym natura próbuje dostosować się do środowiska. W ten sposób doszła ona do punktu, w którym stała się samo-świadoma i zaczęła rozważać własne istnienie. Kiedy człowiek staje wobec dylematu, chcąc udowodnić, że jego egzystencja jest bezsensowna, pojawia się poważny dysonans poznawczy.

W ciągu wieków, poprowadziło to wielu do religijnych i duchowych konfabulacji, wyzywając naukę, jako niezdolną udzielić odpowiedzi na pytanie: "Dlaczego lub czym jestem?"


Lewa półkula mózgowa jest w dużej mierze odpowiedzialna za tworzenie spójnego systemu wierzeń, by utrzymać poczucie sensu życia. Nowe doświadczenia zaprzeczają starym systemom wierzeń, tworząc kolejne, kiedy te pierwsze nie spełniają już naszych oczekiwań.

Przeciwwagą tego procesu jest prawa półkula mózgowa, która ma tendencja do sceptycyzmu. Podczas gdy lewa półkula próbuje zachować model, prawa półkula stale podważa jego status quo. Kiedy niezgodności stają się zbyt duże, prawa półkula rozpierdala system zmuszając do zmiany światopoglądu.

Jednak kiedy nasze przekonania są zbyt silne, prawa półkula nie może wymusić zmian.

Może to stworzyć głębokie pomieszanie, gdy próbujemy odzwierciedlać zachowania bądź wierzenia innych. Kiedy połączenia nerwowe, które fizycznie definiują nasz system wierzeń, nie są silnie rozwinięte, wtedy nasza świadomość, zbiór różnych obwodów, może być kierowana głównie przez działalność neuronów lustrzanych (przyjmujemy cudzy punkt widzenia).

Podobnie, kiedy doświadczamy głodu, panowanie nad naszą świadomością przejmują różne obszary mózgu, których wspólnym wyznacznikiem jest ukierunkowanie na pożywienie się.

Nie jest to rezultat działania pojedynczego ośrodka zarządzającego pozostałymi.

Wszystkie części mózgu aktywują się, przechodzą w bezczynność i oddziaływają między sobą niezależnie, bez udziału pojedynczego centrum dowodzenia.

Podobnie jak piksele na ekranie wyrażają się niezależnie od pozostałych, działając razem tworzą obraz, tak wzajemne oddziaływania niezależnych połączeń nerwowych tworzą świadomość.

W każdej chwili, jesteśmy, dosłownie, innym obrazem. Inną istotą gdy naśladujemy, jesteśmy głodni, oglądamy film. W każdej sekundzie stajemy się innymi osobami kiedy doznajemy różnych stanów.

Kiedy używamy naszych neuronów lustrzanych aby obserwować siebie, możemy określić własną tożsamość.
Ale jeżeli obserwujemy siebie korzystając tylko z czysto logicznego pojmowania, widzimy coś zupełnie innego.

Powiązania neuronowe tworzące naszą "drgającą" świadomość wychodzą daleko poza nasze własne neurony. Jesteśmy zarówno wynikiem oddziaływań elektrochemicznych obu półkul mózgowych, jak i łączności naszych neuronów z innymi neuronami w otaczającym nas środowisku.

Nic nie istnieje na zewnątrz.

Nie są to filozoficzne dywagacje, ale podstawowa własność neuronów lustrzanych, które pozwalają nam zrozumieć samych siebie, poprzez innych. Postrzeganie tej aktywności neuronalnej jako wyłącznie własnej, z wykluczeniem wpływu środowiska, byłoby nieporozumieniem.

Cechy super organizmu odwzorowują się w ciągu ewolucji, gdzie przetrwanie naszego gatunku jako naczelnych warunkowały zdolności kolektywne.

[John Cacioppo:] Z czasem, obszary kory mózgowej ewoluowały pozwalając na modulację pierwotnych instynktów z pominięciem hedonistycznych impulsów korzystnych dla grupy.

Nasze samolubne geny wypromowały wzajemne społeczne zachowania w strukturach superorganizmu, skutecznie odrzucając pojęcie "przeżycia najlepiej przystosowanych".

Aktywność neuronalna mózgu działa najbardziej spójnie, kiedy nie ma żadnego dysonansu między nowszymi regionami kory, a strukturami bardziej pierwotnymi.

To, co tradycyjnie nazywamy egocentryzmem, jest ograniczoną interpretacją ludzkiej natury, postrzeganej przez pryzmat skrzywionego wyobrażenia tożsamości, zamiast przez racjonalne wytłumaczenie czym jesteśmy: chwilowym wyrażeniem ciągle zmieniającej się jedności, nie posiadającej żadnego stałego punktu odniesienia.

Przyjęcie obiektywnego systemu wierzeń, pozwalającego samoświadomości w sposób nieskrępowany wyobrażać sobie samą siebie, z psychologicznego punktu widzenia powoduje dramatyczny wzrost jasności umysłu, świadomości społecznej, samoregulacji i stanu często nazywanego "byciem w chwili obecnej".

Wierzenia większości kultur ukazują potrzebę osadzenia początków naszego życia w historycznej linii czasowej, w celu określenia wartości moralnych. Ale w odniesieniu do powyższego wytłumaczenia empatycznej i społecznej natury mózgu wiemy, że czysto naukowe spojrzenie (bez żadnego powiązania z wyobrażeniami kulturowymi) daje znacznie dokładniejszy i etyczny paradygmat, niż nasze historyczne wartości.

Jest to logiczne, gdyż wyobrażamy sobie, że jesteśmy indywidualnościami, a nasze schematy myślowe (połączenia nerwowe) są niezmienne. W ten sposób zdolności poznawcze mózgu zostają upośledzone i przyjmujemy nadawane nam przez otoczenie silnie piętnujące określenia, którym staramy się sprostać.

Takie etykietowanie daje podwaliny wszystkim formom interakcji w naszym codziennym życiu. Jednak postrzeganie siebie, jako istoty wewnętrznej oraz otoczenia, jako czegoś zewnętrznego, ogranicza nasze własne neurochemiczne procesy, w wyniku czego doświadczamy uczucia oddzielenia.

Rozwój i jego ewolucyjne "skutki uboczne", w postaci szczęścia oraz spełnienia, są pobudzane, kiedy nie kierujemy się wyobrażeniami tego, jacy być powinniśmy.

Możemy różnić się między sobą zdaniem i poglądami w wielu sprawach, lecz jeśli mimo to jesteśmy w stanie zaakceptować siebie nawzajem bez osądzania, działamy jak neuropsychologiczne katalizatory, które stymulują mózg do akceptowania innych i przyjmowania racjonalnie weryfikowalnych systemów wiary, nie tworzących dysonansu.

Pobudzanie tego typu aktywności nerwowej i interakcji z otoczeniem, zmniejsza potrzeby rozładowania stresu poprzez przyziemne formy rozrywki i prowadzi do bardziej konstruktywnych zachowań w naszym środowisku.

Socjolodzy ustalili, że zjawiska takie jak otyłość, palenie, emocje i poglądy, pojawiają się i zanikają w społeczeństwie analogicznie do rozchodzenia się sygnałów elektrycznych w zsynchronizowanych ze sobą neuronach.

Jesteśmy globalną siecią neurochemicznych reakcji. Rozprzestrzeniająca się zbiorowa jaźń cyklicznie utrwala zachowania akceptacji i uznania, poprzez nasze codzienne wybory życiowe, na zasadzie reakcji łańcuchowej, która ostatecznie zdefiniuje naszą kolektywną zdolność pokonania podziałów i patrzenia na życie z szerszej perspektywy.

Evolution - the greatest show on Earth !

Na górę
 Wyświetl profil  
Post: 12 lut 2012, 23:09 
Dziękuję Bardzo za przetłumaczenie :spoko:

Na górę
Post: 12 lut 2012, 23:59 
Grand Master Architect * 12th Degree
Grand Master Architect * 12th Degree
Awatar użytkownika

Rejestracja: 09 cze 2009, 19:25
Posty: 787
Lokalizacja: Sopot
Płeć: mężczyzna
Zacznę od tego, iż przetłumaczyliśmy powyższy tekst dlatego, że traktuje o bardzo ciekawym temacie Neuronów Lustrzanych, a nie dlatego, że sam tekst jest "aż tak dobry"... Temat jest wart uwagi, ale powyższy materiał właściwie tylko zahacza o istotę sprawy i jest mało treściwy - na pewno nie wynika z niego to, o czym mówi, że z niego wynika :język: a już samym tytułem autorzy strzelili, jak łysy warkoczem w kant kuli...
no bo gdzie ten Bóg?? :wacko: (jest napisane, że w neuronach, ale jakoś z tekstu wcale to nie wynika)
Nie mniej jednak przekazuje trochę ciekawych informacji, które warto rozwinąć:

Neurony lustrzane to komórki nerwowe, które uaktywniają się w momencie, kiedy zwierze wykonuje jakąś czynność i wtedy, gdy obserwuje tę samą czynność wykonywaną przez inne zwierze. Neurony lustrzane umożliwiają więc "odczytywanie" i "odtwarzanie" czynności mózgu innego osobnika. Zaobserwowano je zarówno u naczelnych, włączając ludzi, jak i u niektórych ptaków. U ludzi komórki te znajdują się w korze motorycznej płata czołowego oraz w płacie ciemieniowym. Dzięki nim jesteśmy w stanie niemal natychmiast odgadnąć zamiary innych ludzi, odpowiadają prawdopodobnie również za zdolność do rozpoznawania cudzych emocji i intencji wyrażanych niewerbalnie (empatię oraz współczucie).

Vilayanur S. Ramachandran - neuronaukowiec, dyrektor Centrum badań nad Mózgiem i Poznaniem (Center for Brain and Cognition), pracuje na uniwersytecie w Kalifornii, San Diego tak mówi o neuronach lustrzanych:

phpBB [video]

Uściślając, rzucam myśl, że „świadomość innych" mogła wyewoluować najpierw, a potem, jak to często bywa w procesie ewolucji, całkowicie na odwrót niż byśmy się tego spodziewali, ta sama zdolność została wykorzystana, aby wykonać model własnego umysłu — zdolność ta to samoświadomość.

Może tego nie widać w wyrwanym z kontekstu zdaniu, ale Ramachandran sugeruje, że u naszych przodków z nieświadomych siebie stworzonek najpierw wyewoluowała świadomość grupowa, a dopiero potem, w wyniku obserwacji i postrzegania "świadomych" zachowań u innych członków grupy, świadomość indywidualna...
Masło maślane? hmm... to wygląda tak, że nieświadomy siebie pierwotny człowieczek obserwując swoich pobratyńców, zaczął zauważać pewien schemat w zachowaniu: "tamten ktoś patrzy na gałąź, na której rośnie jabłko, więc pewnie zaraz je zarwie... patrzy na gałąź, więc chce zerwać jabłko... on chce? ON?..."
W ten sposób, poprzez obserwację innego, nieświadomego osobnika, doszliśmy do wniosku, że ON JEST (a nie, że MY JESTEŚMY, jak być powinno w świadomości zbiorowej), a na tej podstawie mogliśmy pomyśleć też JA JESTEM...
Kojarzy mi się to z Różokrzyżową (zasłyszaną od Różokrzyżowców, a niekoniecznie przez nich wymyśloną) opowieścią o "upadku" człowieka: na początku byliśmy idealnymi boskimi stworzeniami, współdziałającymi razem z Ojcem wedle Jego planu, lecz potem oderwaliśmy się od Jedności i stworzyliśmy oddzielenie, poprzez wyobrażenie JA JESTEM.
Tak się zastanawiam, czy wszystkie mity i opowieści, które przewijają się przez czas, nie mają źródła w prawdziwych wydarzeniach, ale postrzeganych z zupełnie innej perspektywy - tak jak miejsca, które w dzieciństwie wydawały się olbrzymie i niesamowite, dziś mogą okazać się ciasne i całkiem zwyczajne, tak wydarzenia tamtych czasów mogłyby się okazać całkiem nieznaczące dla nas, podczas gdy dla ludzi biorących w nich udział były niesamowitymi, doniosłymi, a może nawet świętymi...
Gdzieś Drumvalo Melchizedek opowiadał o relacji Majów, którzy sugerowali, że tzw. shift of ages, czyli kwantowa zmiana w świadomości miała już miejsce kiedyś (że zdarza się cyklicznie) - może taką kwantową zmianą świadomości było właśnie przejście ze świadomości grupowej, w świadomość indywidualną, które po licznych "nieskutecznych" próbach, spowodowało reakcję łańcuchową u większości osobników naszego gatunku (czy może jeszcze nie naszego, bo w wyniku tego wydarzenia prawdopodobnie dopiero powstał Homo Sapiens Sapiens).
Może wszystkie inne opowieści dziwnej treści o powstaniu naszego gatunku, w wyniku kontaktu z "obcą cywilizacją" mają całkiem logiczne i spójne wytłumaczenie, choć niekoniecznie jesteśmy w stanie je zobaczyć już w tym momencie... Nadal pozostaje wiele niewyjaśnionych tajemnic naszej przeszłości, ale może po prostu jeszcze nie rozumiemy ich logicznych i spójnych powiązań... kto wie? :)

Evolution - the greatest show on Earth !

Na górę
 Wyświetl profil  
Post: 13 lut 2012, 15:16 
Do tego, że Ja jest koncepcją utworzoną w umyśle, dochodzi fakt wszystkie bodźce jakie do nas docierają, czy to słuch, węch, dotyk, wzrok są filtrowane przez umysł. Wszystko jest umysłem..
Wszystko znaczyło by, o znajomości wszystkiego, więc - umysł jest. Czy jest coś po za nim - nie wiem;
lecz filozofia buddyjska w pewnym momencie mówi: Ani umysł, ani Budda..

Na górę
Post: 14 lut 2012, 19:21 
Z tego co wiem neurony lustrzane są odpowiedzialne za "zarażanie" innych ludzi śmiechem lub np. ziewaniem.
Stąd właśnie ten fenomen ziewania gdzie gdy jedna osoba zacznie ziewać, nagle reszta osób też ziewa, tak samo ze śmiechem...

Chociaż ciekawi mnie jak to możliwe w momencie gdy ogląda się filmik na YT gdzie jakaś osoba się śmieje...
przecież nie mamy bezpośredniego kontaktu z nią tylko taki powiedzmy 'cybernetyczny' hmm

Na górę
Post: 14 lut 2012, 19:35 
Intimate Secretary * 6th Degree
Intimate Secretary * 6th Degree
Awatar użytkownika

Rejestracja: 07 wrz 2011, 20:59
Posty: 90
Lokalizacja: Trójmiasto
Płeć: mężczyzna
Dokładnie tak jest podobno z ziewaniem. W Wielkiej Brytanii ponoć robili takie badanie statystyczne i zagłębili się w to zagadnienie i z tego co pamiętam wyszło im że osoby o nastawieniu empatycznym i otwartym na innych łapali jakby automatycznie ziewanie innych nawet na nich nie patrząc :)

Na górę
 Wyświetl profil  
Post: 14 lut 2012, 19:40 
Co ciekawe, osobom autystycznym, w tym aspergerowcom, brakuje tej "umiejetnosci" zarazania sie ziewaniem czy smiechem. Te osoby sa "odporne" na ziewanie czy smiech w ich obecnosci.

Na górę
Post: 15 lut 2012, 19:14 
Grand Master Architect * 12th Degree
Grand Master Architect * 12th Degree
Awatar użytkownika

Rejestracja: 09 cze 2009, 19:25
Posty: 787
Lokalizacja: Sopot
Płeć: mężczyzna
BioSine pisze:
Chociaż ciekawi mnie jak to możliwe w momencie gdy ogląda się filmik na YT gdzie jakaś osoba się śmieje... przecież nie mamy bezpośredniego kontaktu z nią tylko taki powiedzmy 'cybernetyczny' hmm

Neurony lustrzane odtwarzają obraz, który widzi mózg - nie musi być to obraz fizycznie istniejący, chodzi o to, że twój mózg odczytuje go i adaptuje. Często naśladujemy innych ludzi w ogóle się nad tym nie zastanawiając, powielamy ich zachowania, gesty... synchronizujemy swoje ruchy. Zauważ, że nie tylko śmiech czy ziewanie odtwarzamy, podobnie reagujemy np. gdy oglądając drastyczny czy obrzydliwy film wykrzywiamy twarz w grymasie, albo gdy patrzymy na kogoś podnieconego też się podniecamy (erekcja podczas oglądania porno) - mimo iż rozgrywająca się scena kompletnie nas nie dotyczy. W tym wypadku zobaczyć znaczy tyle samo, co poczuć realnie.

Teraz wyobraź sobie, że ulubionym zajęciem mózgu jest uczenie się - dzięki neuronom lustrzanym może robić to łatwiej i efektywniej. Naśladowanie współplemieńców pozwala na szybkie zasymilowanie się i poznawanie otoczenia bez konieczności długotrwałego powielania błędów. Pierwszą reakcją dzieci na nową sytuację jest spojrzenie na opiekunów "jak postąpią" - obniża to poczucie niepewności i uczy jak można zareagować na dany czynnik. Im więcej okazji dla takiego malucha do obserwacji i naśladownictwa, tym bogatszy potencjał dla dalszych doświadczeń:

Babies - Featurette - Behind the Scenes
phpBB [video]

Weźmy choćby naukę języka. Wydaje nam się, że akt mówienia jest dość błahą czynnością, jednak żeby w pełni opanować słownictwo, wymowę, akcent, gramatykę etc. muszą być aktywowane sprawnie działające ośrodki słuchu, ośrodek słuchowy mowy, ośrodek wzrokowy mowy, ośrodek ruchowy i czuciowy mowy i parę innych. Jako, że mały człowiek nie widzi własnego języka, jego mózg obserwuje i mapuje wygląd twarzy drugiej osoby na neurony zawiadujące ruchem.

Petits d'homme - les gazouillis, le babillage

Warto zaznaczyć, że sposób uczenia się u tak małych ludzi ściśle związany jest ze sposobem ich odbierania: tylko bliski kontakt wzrokowy i emocjonalny z żywą osobą jest w stanie odpowiednio ukształtować młody mózg do sprawnego porozumiewania się. Swego czasu próbowano nauczyć małe dzieci mowy (dzieci były w pełni zdrowe wychowywane przez rodziców głuchoniemych), sadzając je codziennie przez dłuższy czas przed telewizorem, jednak nie przyswoiły one żadnych słów ani nie nauczyły się mówić. Zapewne z biegiem czasu, kiedy nasz organizm rozwija się i doświadcza coraz więcej, nabywamy "zdolność naśladowania" nie tylko bliskiego otoczenia ale również rzeczy abstrakcyjnych czy takich, z którymi nie mamy bezpośredniego kontaktu.

La_Mandragora pisze:
Co ciekawe, osobom autystycznym, w tym aspergerowcom, brakuje tej "umiejetnosci" zarazania sie ziewaniem czy smiechem. Te osoby sa "odporne" na ziewanie czy smiech w ich obecnosci.

Coś w tym jest... Osoby autystyczne największe problemy mają w sferach rozumowania, kontaktów socjalnych i porozumiewania - odczytywanie oraz rozumienie emocji i intencji innych ludzi. Ostatnie badania pokazują, że przyczyną zaburzenia może być właśnie deficyt neuronów lustrzanych w mózgu:

autyzm a neurony lustrzane.jpg


Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu.

Evolution - the greatest show on Earth !

Na górę
 Wyświetl profil  
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 10 ] 

Strefa czasowa UTC [letni]

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości

Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Przejdź do:  
cron Nowości Nowości Mapa Strony Mapa Strony Index Mapy strony Index Mapy strony RSS RSS Lista kanałów Lista kanałów | Powered by phpBB © 2007 phpBB3 Group