Zaloguj się
Nazwa użytkownika:   Hasło:   Loguj mnie automatycznie  
Dzisiaj jest 12 gru 2019, 4:44

Strefa czasowa UTC [letni]





Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 2 ] 
Autor Wiadomość
Post: 13 sty 2012, 22:13 
Witam :)
Dla miłośników kwiatów i nie tylko :D


Aloes – ro­ślina lecz­ni­cza , która wy­daje się nam bar­dzo znana. Prze­cież w wielu do­mach upra­wia się aloes w do­nicz­kach. W ra­zie po­trzeby sięga się po liść, roz­gniata się go, kła­dzie np. na miej­sce zra­nie­nia i… za­ła­twione. Można też wy­ko­rzy­sty­wać w ce­lach te­ra­peu­tycz­nych na­lewki na alo­esie. W opo­wie­ściach na­szych babć jawi się ta ro­ślina jako pa­na­ceum. Jaka jest więc prawda o alo­esie? Aloes (Aloe) jest gru­bo­szo­watą by­liną z ro­dziny li­lio­wa­tych. Wy­róż­nia się w tej gru­pie ok. 275 ga­tun­ków alo­esów obej­mu­ją­cych krzewy, drzewa i ro­śliny zielne.

Jako ty­powy su­ku­lent, aloes do­sko­nale przy­sto­so­wał się do trud­nych wa­run­ków we­ge­ta­cji z ogra­ni­czoną ilo­ścią wody. Może więc – jako ro­ślina pu­stynna – prze­trwać dłu­gie okresy su­szy i upa­łów dzięki za­war­tym w li­ściach ro­śliny po­jem­ni­kom wy­peł­nia­ją­cym się wodą przez okres 3–5 lat. Za­warta w po­jem­ni­kach woda prze­kształca się w tym cza­sie w na­tu­ralny ro­ślinny żel.

Spo­śród wielu ga­tun­ków alo­esów prze­ba­dano dość do­kład­nie 29 od­kry­wa­jąc ich wła­sno­ści lecz­ni­cze. Po­sia­dają je m.in.: aloes drze­wia­sty (Aloe ar­bo­re­scens) ro­snący przede wszyst­kim w Afryce Po­łu­dnio­wej i Wschod­niej, na Pół­wy­spie Arab­skim, na Ma­da­ga­ska­rze i So­ko­trze, aloes afry­kań­ski (Aloe afri­cana), aloes uzbro­jony (Aloe fe­rox), Aloe per­ryi, Aloe chi­nen­sis, Aloe spi­cata, Aloe saponaria.

Naj­sze­rzej wy­ko­rzy­sty­wa­nym w lecz­nic­twie i pro­duk­cji su­ple­men­tów jest jed­nak Aloe vera (Aloe bar­ba­den­sis). Upra­wia się go przede wszyst­kim w po­łu­dnio­wych sta­nach Ame­ryki Pół­noc­nej (re­jony Tek­sasu nad Rio Grande), w Mek­syku, na An­ty­lach, w Au­stra­lii, choć jest rów­nież spo­ty­kany w in­nych czę­ściach świata (In­die, Cej­lon, Fi­li­piny, Tajwan).

Su­row­cem po­zy­ski­wa­nym z alo­esu jest przede wszyst­kim miąższ, za­warty w sza­ro­zie­lo­nych, gru­bych, mię­si­stych, mie­czo­wa­tych li­ściach. Miąższ jest ga­la­re­to­waty, ja­sno­zie­lony. Z alo­esu po­zy­skuje się rów­nież pulpę alo­esową, w skład któ­rej wcho­dzi oprócz miąż­szu i soku rów­nież skóra wierzch­nia li­ści. Oba su­rowce – miąższ z so­kiem (alona) i pulpa alo­esowa mają inne wła­ści­wo­ści. Z tego względu tak ważne jest to rozróżnienie.

Miąższ po­zy­skuje się przez sta­ranne ob­ra­nie li­ści ze skóry. Po kil­ka­krot­nym płu­ka­niu masy i wy­ci­śnię­ciu uzy­skuje się czy­sty żel alo­esowy po­zba­wiony gorz­kiego i sil­nie prze­czysz­cza­ją­cego soku zwa­nego alona, w skład któ­rego wcho­dzą związki: alo­ina (żółta ciecz obecna w ka­na­li­kach li­ści), która jest C-glukozydem alo­eemo­dy­no­an­tronu oraz bar­ba­lo­ina, i które za­wiera pulpa alo­esowa ( w prze­ci­wień­stwie do czy­stego miąższu).

Aloes jako ro­ślina lecz­ni­cza znany był od sta­ro­żyt­no­ści. W wielu re­jo­nach świata ro­ślina ta uzy­skała miano „zie­lo­nego le­ka­rza”. Uży­wano go do le­cze­nia ran, bal­sa­mo­wa­nia zwłok, wy­robu farb oraz jako sil­nego środka prze­czysz­cza­ją­cego. So­kiem z alo­esu po­słu­gi­wali się za­równo Grecy jak i Ara­bo­wie oraz He­braj­czycy. Jego na­zwa arab­ska ozna­cza po pro­stu „kwa­śną, świe­tli­stą sub­stan­cję”. W Afryce ludy ko­czow­ni­cze jesz­cze dzi­siaj na­zy­wają aloes „li­lią pu­styni”. We­dług sta­ro­żyt­nych Egip­cjan „krew” alo­esu do­da­wała urody, zdro­wia i za­pew­niała nie­śmier­tel­ność. Dla­tego na­zy­wali ją „ro­śliną nie­śmier­tel­no­ści” i umiesz­czali w gro­bow­cach zmar­łych fa­ra­onów. Krzysz­tof Ko­lumb za­bie­rał za­wsze aloes na swoje mor­skie wy­prawy i na­dal mu na­zwę „le­karz w do­niczce”, a Ma­hatma Ghandi sto­so­wał go w okre­sach po­stów za­równo jako po­karm oraz śro­dek do oczysz­cza­nia or­ga­ni­zmu. Dzi­siaj aloes jest uzna­wany za„królową ro­ślin leczniczych”.

Ba­da­nia na­ukowe pro­wa­dzone w ostat­nich dzie­się­cio­le­ciach po­twier­dziły lecz­ni­cze wła­sno­ści alo­esu. Za­wdzię­cza je ro­ślina skła­dowi – wy­jąt­kowo bo­ga­temu w róż­no­rodne substancje.

Co więc za­wiera aloes?

Przede wszyst­kim li­ście alo­esu za­wie­rają miąższ skła­da­jący się w 96% z wody. Po­zo­stałe 4% – to sub­stan­cje o stwier­dzo­nej ak­tyw­no­ści bio­lo­gicz­nej, a wy­róż­niono ich po­nad 270. Jest Aloe vera bar­ba­den­sis wy­jąt­kowo bo­ga­tym źró­dłem bia­łek wy­stę­pu­ją­cych w po­staci ami­no­kwa­sów (czyli w po­staci naj­prost­szej, naj­ła­twiej przy­swa­jal­nej). Znaj­duje się w nim dzie­więć z dzie­się­ciu nie­zbęd­nych czło­wie­kowi ami­no­kwa­sów eg­zo­gen­nych (oprócz tryp­to­fanu). Są to przede wszyst­kim: hi­sty­dyna, leu­cyna, li­zyna, fe­ny­lo­ala­nina, ar­gi­nina, me­tio­nina, tre­onina, tryp­to­fa­ni­wa­lina. Ta­kie bo­gac­two do­sko­na­łych sub­stan­cji od­żyw­czych jest nie­zwy­kle rzad­kie wśród roślin.

Miąższ za­wiera duże ilo­ści wi­ta­min po­cząw­szy od β-karotenu, wi­ta­min: C, B1, B2, B3, po mniej­sze ilo­ści po­zo­sta­łych (w tym B12). Wy­stę­puje w nim rów­nież sze­reg bio­pier­wiast­ków: po­tas, wapń, ma­gnez, sód, fos­for, cynk, siarka, że­lazo oraz śla­dowe ilo­ści krzemu, ko­baltu, man­ganu, mie­dzi, ni­klu, boru, glinu, litu, chromu, mo­lib­denu, boru, cyny. Sok z alo­esu za­wiera także związki gli­ko­zy­dowe – alo­inę, alo­ino­zydy A i B, alo­ema­dynę, ży­wice, śluzy, bio­sty­mu­la­tory (biostymina).

Nie­zwy­kle cen­nym skład­ni­kiem alo­esu są en­zymy (np. bra­dy­ki­naza), mono, bi– oraz po­li­sa­cha­rydy lub ich po­chodne (np. glu­ko­pro­te­iny), po­sia­da­jące zdol­ność wią­za­nia się z biał­kami błon ko­mór­ko­wych i oso­cza. Naj­waż­niej­szymi jed­nak skład­ni­kami są mo­le­kuły cu­krowe o dłu­gich łań­cu­chach – mu­ko­po­li­sa­cha­rydy, m.in. ace­man­nan (do­sko­nały im­mu­no­sty­mu­la­tor ak­ty­wi­zu­jący makrofagi).

Taki skład alo­esu sprzyja wy­jąt­kowo wszech­stron­nemu dzia­ła­niu na ludzki or­ga­nizm, zwłasz­cza, że mamy to do czy­nie­nia z efek­tem sy­ner­ge­tycz­nym (współ­dzia­ła­niem wielu skład­ni­ków po­tę­gu­ją­cych efekt terapeutyczny).

Ja­kie są pod­sta­wowe ob­szary dzia­ła­nia aloesu?
■Przywraca równowagę kwasowo-zasadową w organizmie zakłóconą nieprawidłowym odżywianiem się.
■Zwiększa znacznie moc układu immunologicznego. Składniki Aloe vera, zwłaszcza acemannan i glukomannan (pobudzają aktywność makrofagów niszczących bakterie i wirusy makrofagi w miarę starzenia się organizmu stają się mniej aktywne; aktywacja ich odbywa się m.in. poprzez glukomannan, który przyłącza się do makrofagów w specjalnych miejscach na ich powierzchniach zwiększają ilość leukocytów we krwi, przeciwdziałają autoimmunologicznym reakcjom organizmu, powodują wzrost produkcji substancji stymulujących reakcje immunologiczne - interferony i interleukiny, sprzyjają produkcji dysmutazy nadtlenkowej i glutationu, aktywizują limfocyty T (m.in. przez tzw. aloektyny).
■Oczyszcza i odtruwa organizm z toksyn endo- i egzogennych,
■Zapobiega zaburzeniom przemiany materii.
■Rewitalizuje prawidłową florę bakteryjną w układzie pokarmowym i działa aseptycznie na „złe” bakterie.
■Ułatwia procesy defekacyjne (wypróżnianie się) poprzez nawodnienie mas kałowych.
■Regeneruje układ nerwowy.
■Odtruwa i regeneruje wątrobę i hamuje procesy degeneracyjne tego ważnego narządu.
■Przeciwdziała osadzaniu się kamieni nerkowych.
■Przeciwdziała zapaleniom łatwo przenikając do głębokich warstw skóry i błon śluzowych.
■Przyśpiesza gojenie się ran - żel aloesowy aktywizuje fibroblasty odpowiedzialne za gojenie się skóry i błon śluzowych (fibroblasty są to specjalne komórki tkanki łącznej produkujące substancje, które budują „rusztowanie” tkanek); zaktywizowane fibroblasty rozmnażają się szybciej i wysyłają sygnały powodujące wzrost naczyń krwionośnych) składniki żelu – auksyna i gibeleryna – również pobudzają przyśpieszenie zabliźniania się rany.
■Poprawia krążenie krwi.
■Polepsza przyswajalność witamin i innych substancji (w porównaniu z wodą) w przewodzie pokarmowym
■Działa bakterio-, wiruso- i grzybobójczo.
■Regeneruje i energetyzuje organizm.

Spo­śród wielu pro­duk­tów alo­eso­wych do­stęp­nych na rynku naj­czę­ściej mo­żesz spotkać:
■produkty do stosowania zewnętrznego w postaci maści, żeli, balsamów itp.,
■produkty do stosowania wewnętrznego:

Przy wy­bo­rze pro­duk­tów z alo­esem na­leży zwra­cać uwagę, czy jest on sy­gno­wany prze Mię­dzy­na­ro­dową Radę Na­ukową ds. Alo­esu – IASC, która stoi na straży ja­ko­ści i za­war­to­ści skład­ni­ków za­war­tych w pre­pa­ra­tach alo­eso­wych. Jest to szcze­gól­nie ważne, po­nie­waż na ryn­kach ca­łego świata jest mnó­stwo pro­duk­tów za­wie­ra­ją­cych aloes. Świa­tową war­tość ich sprze­daży sza­cuje się na ok. 110 mi­liar­dów do­la­rów (rocz­nie) z ten­den­cją ro­snącą. Z tej kwoty za­le­d­wie 6 mi­liar­dów do­la­rów przy­pada na pro­dukty za­twier­dzone do ob­rotu przez IASC.

Znana jest opi­nia jed­nego z przed­sta­wi­cieli IASC, który po­wie­dział: „Gdyby wszyst­kie pro­dukty okre­ślone przez pro­du­cen­tów mia­nem alo­eso­wych za­wie­rały za­le­cane mi­ni­mum 15%, oka­za­łoby się, że na ca­łym świe­cie nie ma aż tyle aloesu”.

Wnio­sek jest pro­sty: więk­szość do­stęp­nych pre­pa­ra­tów jest zbyt roz­wod­niona, zbyt prze­two­rzona i zbyt uboga w na­tu­ralny miąższ alo­esowy, aby dzia­łać skutecznie.

Dla­tego przy za­ku­pie su­ple­men­tów alo­eso­wych warto, abyś uwzględ­nił na­stę­pu­jące wskazówki:
■produkt powinien posiadać aprobatę (znak jakości) IASC,
■terminologia stosowana w opisach produktów
■„100% aloe vera” niekoniecznie oznacza stan faktyczny, ponieważ jeżeli na liście składników na pierwszym miejscu wymienia się wodę, to produkt taki zawiera 50-80% wody (w dodatku jaką wodę?),
■„liofilizacja”, „koncentrat” – oznacza, że produkt zawiera 50-99% wody,
■smak – czysty żel i sok mają lekko cierpki smak typowy dla aloe vera, co potwierdza jakość i czystość produktu.

Warto wie­dzieć w do­datku, że woda do­da­wana do pro­duk­tów jest zwy­kłą wodą wo­do­cią­gową o znisz­czo­nej struk­tu­rze, w prze­ci­wień­stwie do stru­ktu­ry­zo­wa­nej wody za­war­tej w na­tu­ral­nym soku czy miąż­szu aloesowym.

Zwró­cić uwagę na­leży na to, że nie wszyst­kie su­ple­menty za­wie­ra­jące aloes można po­le­cać przy nie­któ­rych scho­rze­niach, mimo wy­jąt­kowo wszech­stron­nego lecz­ni­czego dzia­ła­nia alo­esu (cho­dzi np. o to, czy nie­które roz­twory alo­esu z in­nymi skład­ni­kami można sto­so­wać w cho­ro­bach wą­troby, wo­reczka żół­cio­wego, za­pa­le­niu pę­che­rza, w ciąży i krwo­to­kach wewnętrznych).

Zwią­zane jest to :
■ze składem suplementów zawierających oprócz aloesu ekstrakty innych roślin,
■dużą aktywnością substancji biologicznie czynnych (biostymulatory mogą np. spowodować otwarcie się wrzodów jelit doprowadzając do krwotoku z jelit),
■dużą koncentracją tych substancji.

Dla­tego może zajść po­trzeba znacz­nego roz­cień­cza­nia pre­pa­ra­tów lub roz­po­czy­na­nia ku­ra­cji od ma­łych dawek.



Za­sto­so­wa­nia wewnętrzne:
■wzrost odporności organizmu,
■przywracanie równowagi kwasowo-zasadowej,
■usprawnianie pracy i likwidacja niedomagań układu pokarmowego
■usprawnianie pracy jelit,
■łagodzenie problemów trawiennych,
■przeciwdziałanie zaparciom,
■odbudowywanie mikroflory jelit,
■biegunki,
■chroniczne zapalenie jelit, wrzody układu pokarmowego,
■cukrzyca,
■hamowanie rozwoju HIV (czynnik aktywny – acemannan),
■infekcje zakażeniowe,
■alergie,
■astma,
■bezsenność,
■zespól napięcia przedmiesiączkowego (PMS),
■choroby wątroby,
■nowotwory (hamowanie wzrostu komórek nowotworowych oraz aktywowanie wzrostu i biologicznych funkcji komórek zdrowych),
■nadciśnienie,
■paradontoza,
■infekcje układu moczowego,
■obniżanie poziomu LDL cholesterolu i przywracanie równowagi między HDL i LDL cholesterolem,
■skurcze mięśni,
■zaburzenia krążenia krwi,
■regulacja poziomu cukru we krwi,
■zapalenia oskrzeli i płuc,
■stany pogrypowe,
■reumatyzm i artrozy,
■dna moczanowa,
■choroby narządu wzroku
■krótkowzroczność,
■zwyrodnienie siatkówki,
■zmętnienie soczewki,
■zapalenie spojówek, rogówki lub tęczówki,
■zapalenia krtani,
■gruźlica płuc.



Za­sto­so­wa­nia zewnętrzne:
■łuszczyca,
■egzemy,
■trądzik,
■przyśpieszenie gojenia się ran,
■zmniejszanie się dolegliwości charakterystycznych przy gojeniu się ran (swędzenie, obrzęki, bóle),
■oparzenia (w tym słoneczne),
■odmrożenia,
■ochrona przed szkodliwym promieniowaniem jonizującym,
■blizny (redukowanie),
■podrażnienia skóry,
■opuchlizny,
■stłuczenia,
■ukąszenia owadów,
■stany zapalne skóry,
■stany zapalne dziąseł i jamy ustnej,
■odparzenia okolic narządów płciowych i odbytu,
■zapalenia pochwy,
■żylaki,
■odleżyny,
■neutralizacja zapachu potu,
■odbudowa włosów i paznokci,
■pęknięcia skóry stóp,
■cellulit.

Cie­kawą pro­po­zy­cją z dzie­dziny ko­sme­tyki lecz­ni­czej są bal­samy do ciała za­wie­ra­jące aloe vera w po­łą­cze­niu np. z wi­ta­mi­nami: A, E, pan­te­no­lem (wi­ta­miną B5) oraz mocz­ni­kiem, które:
■doskonale nawilżają skórę,
■dostarczają witamin, minerałów i pierwiastków śladowych,
■sprzyjają rozwojowi komórek skóry i regenerują ją,
■zapobiegają przesuszaniu skóry,
■chronią przed działaniem wolnych rodników, uelastyczniają tkankę,
■przeciwdziałają tworzeniu się zmarszczek,
■nadają skórze jedwabistą miękkość.

W domu mam aż trzy czy też cztery doniczki tego kwiatka, jest naprawdę łatwy w utrzymaniu
i nie trzeba specjalnie o niego dbać. Wystarczy raz na dwa, czy trzy tygodnie go podlać.
Sama po sobie widzę, jaki to wspaniały kaktusik.

Dodam od siebie jeszcze tylko tyle, że osobiście, to ja dodaje do soków z marchwi, łodygę takiego aloesu.



Na górę
   
 
 

UDOSTĘPNIJ:

Share on Facebook FacebookShare on Twitter TwitterShare on Tuenti TuentiShare on Sonico SonicoShare on FriendFeed FriendFeedShare on Orkut OrkutShare on Digg DiggShare on MySpace MySpaceShare on Delicious DeliciousShare on Technorati TechnoratiShare on Tumblr TumblrShare on Google+ Google+

: 13 sty 2012, 22:13 
Offline
VIP Member
Awatar

Rejestracja: 17 kwie 2009, 22:37
Posty: 10000
Lokalizacja: PL



Na górę
   
 
 
Post: 28 wrz 2014, 17:05 
Offline
Intimate Secretary * 6th Degree
Intimate Secretary * 6th Degree

Rejestracja: 23 sie 2014, 16:59
Posty: 91
Aloes do picia. Jak zrobić sok i nalewkę z aloesu? PRZEPISY

Jak zrobić sok z aloesu, który podnosi odporność i regeneruje organizm? Jest kilka domowych sposobów. Warto także zrobić nalewkę z aloesu. Pierwszy krok to zakup odpowiedniej rośliny. Oto przepis na sok z aloesu i na nalewkę z aloesu.

Zarówno przepis na sok z aloesu jak i przepis na nalewkę z aloesu zaczynają się tak samo: świeże liście aloesu. Poza tym przyda się miód ( do soku przechowywanego dłużej) lub sok z cytrusów, kiedy planujemy wypić go w ciągu tygodnia. Do wykonania nalewki z aloesu będzie potrzebny alkohol: wódka lub spirytus albo wino.

Liście aloesu na sok lub nalewkę

Liście aloesowe do przetworów powinny być starsze niż dwuletnie, ale młodsze niż pięcioletnie. Dlatego musimy wiedzieć w jakim wieku jest roślina oraz rozmnażać ją, notując, kiedy wsadziliśmy młode sadzonki. Ogrodnicy zalecają by kupować rośliny o wysokości ok. 30 cm, wtedy dolne liście będą już się nadawały do wykorzystania. Sprawdzajmy czy roślina ma boczne pędy. Jeśli tak - to wiadomo, że żyje już przeszło rok. Najlepszym surowcem jest gatunek Aloe vera. Aloes wymaga piaszczystej ziemi i jasnego stanowiska, ale ni lubi stać w pełnym słońcu. Podlewać trzeba umiarkowanie, raz lub dwa razy w tygodniu, żeby nie dopuścić do gnicia korzeni. Jeśli mamy zamiar wykorzystać liście na sok czy nalewkę - rośliny z której je obcinamy nie podlewamy przez dwa tygodnie. Liście na przetwory ucinamy ostrym nożem tuż u nasady i wkładamy do lodówki na 24 godziny. Schłodzenie wzmaga aktywność składników aloesu.


Przepisy na sok z aloesu

Aloes z cytrusami. Pęk liści aloesu (mniej więcej taki, żeby móc objąć go dwiema dłońmi) wkładamy na dobę do lodówki. Po wyjęciu obcinamy brzegi z kolcami i wydrążamy miąższ. Wrzucamy do do szerokiego dzbana i dodajemy 1/2 litra soku z cytrusów (pomarańczowy, grejpfrutowy, cytrynowy) i miksujemy. Tak otrzymany, zawiesisty sok można przetrzeć przez sitko, a następnie przelać do butelki z ciemnego szkła i umieścić w lodówce. Sok można przechowywać przez tydzień.
Sok z aloesu z miodem. Obcinamy liście z całej rośliny, przemrażamy w lodówce. Potem całe liście kroimy i miksujemy lub wkładamy do sokowirówki. Sok miksowany przecieramy przez sito. Do soku dodajemy łyżkę miodu i mieszamy. Przelewamy do butelki z ciemnego szkła. Przechowujemy w lodówce. Sok z aloesu należy zażywać 2-3 razy dziennie po łyżeczce, sam lub rozmieszany z sokiem, np. cytrusowym.

Przepisy na nalewkę z aloesu

Nalewka wzmacniająca. Liście z dużego aloesu wkładamy do sokowirówki lub miksujemy i przecieramy przez sito. Do otrzymanego soku dodajemy czerwone wino w proporcji 1:1 oraz 200 g płynnego miodu. Mieszamy, wlewamy do butelki z ciemnego szkła i odstawiamy w ciemne miejsce na 10 dni. Gotową nalewkę pijemy raz dziennie po małym kieliszku.

Nalewka na problemy trawienne. 100 g zmiksowanych świeżych liści zmieszaj z 50 g miody oraz 50 ml spirytusu. Wlej do butelki z ciemnego szkła i odstaw w ciemne miejsce na 5 dni. Następnie wstaw nalewkę do lodówki. Tak przygotowaną nalewkę z aloesu zażywaj przed jedzeniem, po jednej łyżeczce.

Autor: Anna Ławniczak

Źródło: http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/d ... 40674.html



Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 2 ] 

Strefa czasowa UTC [letni]



Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  
cron Nowości Nowości Mapa Strony Mapa Strony Index Mapy strony Index Mapy strony RSS RSS Lista kanałów Lista kanałów | Powered by phpBB © 2007 phpBB3 Group